മമ്മൂട്ടി ബ്ലോഗറായി!
വാര്ത്ത കാട്ടു തീ പോലെ ഭൂമിമലയാളത്തില് പടര്ന്ന് പിടിയ്ക്കാന് നിമിഷങ്ങള് മതിയായിരുന്നു. ബൂലോഗത്തില് മമ്മൂട്ടിയ്ക്ക് ലഭിച്ച വരവേല്പിനു തുല്യം വെയ്ക്കാന് മറ്റെന്തുണ്ട് കൂട്ടരെ ബാക്കി. എപ്പോള് നോക്കിയാലും സ്നേഹപൂര്വ്വം മമ്മൂട്ടിയില് മുപ്പതില് കുറയാത്ത സന്ദര്ശകര്. ബൂലോഗ മലയാളം ഇന്നോളം കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഐഡികളില് നിന്നും അനുദിനം പ്രവഹിയ്ക്കുന്ന കമന്റുകള്. ആനന്ദലബ്ദിയ്ക്കിനി മറ്റെന്തു വേണ്ടൂ.
ബൂലോഗത്തിന്റെ ഇന്നോളം കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു മുഖമാണ് സ്നേഹപൂര്വ്വം മമ്മൂട്ടിയില് ദര്ശിയ്ക്കാന് കഴിയുക. ഭൂലോക മലയാളിയുടെ ആരാധനാ പാത്രം ബൂലോഗത്തേയ്ക്കെത്തിയത് ബൂലോഗത്തിന്റെ സന്ദേശം ഭൂമിമലയാളത്തില് കൂടുതല് ചര്ച്ചയാക്കുന്നതിനു കാരണമാകുമെന്നതില് തര്ക്കമില്ല. മമ്മൂട്ടി തന്റെ ബ്ലോഗ് സജീവമായി നിലനിര്ത്തിയാല് അത് മലയാള ബ്ലോഗിങ്ങിനു വിലമതിയ്ക്കാനാകാത്ത പിന്തുണയാകും. അതിന്റെ നാന്ദി ഇപ്പോള് തന്നെ കാണുന്നുമുണ്ട്. ഇന്നോളം ഒരു ബ്ലോഗിലും കാണാത്ത സന്ദര്ശകരെയാണ് സ്നേഹപൂര്വ്വം മമ്മൂട്ടിയില് കാണുന്നത്. ഒരു പക്ഷേ ഇതിലേറെയും മമ്മൂട്ടിയുടെ ഫാന്സ് ക്ലബ്ബ് അംഗങ്ങള് ആകാം. എങ്കില് കൂടിയും ഇത്രയും നാള് മലയാള ബ്ലോഗിങ്ങിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിയ്ക്കുകയോ അറിയുകയോ ചെയ്യാത്ത ഒരു വിഭാഗം കൂടി ബൂലോഗത്തേയ്ക്ക് എത്തുക എന്നാല് ബൂലോഗം അത്രയും കൂടി പ്രചരിയ്ക്കപ്പെട്ടു എന്ന് തന്നെയാണര്ത്ഥം.
മലയാള ബ്ലോഗിങ്ങിനു കൂടുതല് പ്രചാരം ലഭിയ്ക്കുക എന്നാല് കമ്പ്യൂട്ടറിലെ മലയാളത്തിനു കൂടുതല് സ്വീകാര്യത ലഭിയ്ക്കുന്നു എന്നൊരു ഗുണം കൂടിയുണ്ടല്ലോ? കമ്പ്യൂട്ടറില് മലയാളം എഴുതാന് അനായാസം കഴിയും എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നവര് ഇന്നും തുലോം കുറവാണ്. ബ്ലോഗിങ്ങിലേയ്ക്ക് കടന്നു വരുന്ന ചെറിയ ഒരു ശതമാനം മലയാളികള്ക്കിടയില് മാത്രം ചര്ച്ചയാകുന്ന കമ്പ്യൂട്ടറിലെ മലയാളം കൂടുതല് ആള്ക്കാരിലേയ്ക്ക് എത്തുവാന് മമ്മൂട്ടിയെ പോലെയുള്ള ഒരാളുടെ സാനിദ്ധ്യം കാരണമാക്കും. സ്നേഹപൂര്വ്വം മമ്മൂട്ടിയില് കമന്റെഴുതിയിരിയ്ക്കുന്ന നല്ലൊരു ശതമാനം ആള്ക്കാരും ഇംഗ്ലീഷിലോ മംഗ്ലീഷിലോ ആണ് കമന്റുകള് എഴുതാന് ശ്രമിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ഇവരൊക്കെയും മലയാളം എങ്ങിനെ എഴുതാം എന്ന് ചിന്തിയ്ക്കുകയും അതിനുള്ള സങ്കേതങ്ങള് തിരഞ്ഞ് പിടിയ്ക്കാന് ശ്രമിയ്ക്കകയും ചെയ്യുമെന്നതില് തര്ക്കമില്ല. മമ്മൂട്ടിയുടെ അടുത്ത പോസ്റ്റിലെങ്കിലും മലയാളത്തില് തന്നെ അദ്ദേഹത്തോടു സംവേദിയ്ക്കാന് ഇപ്പോള് ഇംഗ്ലീഷില് കമന്റിയിരിയ്ക്കുന്നവര് ശ്രമിയ്ക്കും.
ഇവിടെയാണ് അപ്പു എന്ന ബൂലോഗവാസി സൃഷ്ടിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ആദ്യാക്ഷരി എന്ന ബ്ലോഗിന്റേയും അതിലെ പോസ്റ്റുകളുടേയും പ്രസക്തി. മമ്മൂട്ടിയിലൂടെ മലയാള ബ്ലോഗിങ്ങിലേയ്ക്ക് കടന്നു വരുന്ന നവ ബ്ലോഗറന്മാര്ക്കും സന്ദര്ശകര്ക്കും ഏറെ ഗുണകരമാണ് അപ്പുവിന്റെ ആദ്യാക്ഷരി. മമ്മൂട്ടിയുടെ കടന്നു വരവോടെ കൂടുതല് പ്രചാരം നേടുന്ന മലയാള ബ്ലോഗിങ്ങിലേയ്ക്ക് എത്തിപ്പെടുന്ന നവബ്ലോഗര്മാര്ക്ക് എല്ലാതരത്തിലും വഴികാട്ടുന്ന തരത്തിലാണ് ആദ്യാക്ഷരിയുടെ അവതരണം.
ഒരു ബ്ലോഗ് എങ്ങിനെ തുടങ്ങാം എന്നു തുടങ്ങി മലയാളാക്ഷരങ്ങള് കമ്പ്യൂട്ടറില് എങ്ങിനെ കുടിയിരുത്താമെന്നുവരെ സ്ക്രീന് ഷോട്ടുകളുടെ സഹായത്തോടെ സൂഷ്മമായി കാട്ടിതരുന്ന അപ്പുവിന്റെ ആദ്യാക്ഷരി മലയാള ബ്ലോഗിങ്ങിനു തന്നെ മുതല് കൂട്ടാണ്. ഏതൊരു നവ ബ്ലോഗര്ക്കും മറ്റാരുടേയും സഹായം തേടാതെ ആദ്യാക്ഷരിയുമായി സംവേദിച്ച് ബ്ലോഗിങ്ങിന്റെ സാങ്കേതികത്വം മനസ്സിലാക്കാന് കഴിയും. തുടക്കത്തില് വരുന്ന പിഴവുകള് അങ്ങേയറ്റം ഒഴിവാക്കി നിര്ത്താന് സഹായകമാണ് ആദ്യാക്ഷരിയുടെ കൈത്താങ്ങ്.
കമ്പ്യൂട്ടറില് മലയാളം സര്വ്വ സാധാരണമാകുന്ന ദിനങ്ങളാണ് കടന്നു വരുന്നത്. ഒരു സൂപ്പര്സ്റ്റാറിന്റെ ബ്ലോഗിലേയ്ക്കുത്തുന്നവര് കമ്പ്യൂട്ടറിനെ കൊണ്ട് മലയാളം എഴുതിയ്ക്കാന് ശ്രമിയ്ക്കും എന്നിടത്ത് കമ്പ്യൂട്ടര്മലയാളത്തിന്റെ പ്രചാരം വര്ദ്ധിയ്ക്കുമെന്നതിനു സംശയമൊന്നുമില്ല. കമ്പ്യൂട്ടറില് മലയാളം പ്രചരിപ്പിയ്ക്കുന്നതില് അപ്പുവിന്റെ ആദ്യാക്ഷരിയും അതിന്റേതായ പങ്കു വഹിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. മമ്മൂട്ടിയുടെ ബ്ലോഗില് നിന്നും ആദ്യാക്ഷരിയിലേയ്ക്കൊരു ലിങ്ക് വന്നാല് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബ്ലോഗിലെത്തുന്നവര്ക്ക് ബ്ലോഗിങ്ങിനെ കുറിച്ച് പ്രത്യേകിച്ചും മലയാള ബ്ലോഗിങ്ങിനെ കുറിച്ചും കമ്പ്യൂട്ടറിലെ മലയാളത്തെ കുറിച്ചും വ്യക്തമായ ധാരണ ലഭിയ്ക്കാന് സഹായകമായിരിയ്ക്കും.
നവബ്ലോഗറായ മമ്മൂട്ടിയ്ക് ആശംസകള്.
ഒപ്പം,
നവബ്ലോഗറന്മാര്ക്ക് കൈത്താങ്ങാകുന്ന ആദ്യാക്ഷരിയ്ക്ക് അഭിനന്ദനങ്ങളും!
Monday, January 05, 2009
Sunday, January 04, 2009
ചില യുവജനോത്സവ ചിന്തകള്.
നാല്പത്തി ഒമ്പതാമത് സംസ്ഥാന സ്കൂള് യുവജനോത്സവം കൊടിയിറങ്ങുകയായി. നൂറ്റി പതിനേഴു പവന്റെ സ്വര്ണ്ണ കപ്പിനു വേണ്ടിയുള്ള ജില്ലകളുടെ ഇഞ്ചോടിഞ്ച് പോരാട്ടത്തിനൊടുവില് ആര് എന്ത് നേടും? ചാനല് ഭാഷയിലെ ഇഞ്ചോടിഞ്ച് പോരാട്ടത്തിനു ശേഷം നൂറ്റി പതിനേഴു പവന്റെ കപ്പ് വീണ്ടും ട്രഷറിയുടെ ലോക്കറിന്റെ ഇരുട്ടിലേയ്ക്ക് ചേക്കേറും എന്നതല്ലാതെ ഈ ഇഞ്ചോടിഞ്ച് പോരാട്ടത്തിന് എന്ത് അര്ത്ഥമാണുള്ളത്? യുവജനോത്സവത്തില് പങ്കെടുത്ത കുട്ടികള് അവരുടെ വീടുകളില് എത്തും മുമ്പേ നൂറ്റി പതിനേഴു പവന് സ്ട്രോങ്ങ് റൂമില് എത്തിയിട്ടുണ്ടാകും-അടുത്ത ഒരു വര്ഷത്തേയ്ക്കുള്ള തപസ്സിനായി.
വര്ഷത്തെ മുന്നൂറ്റി അറുപത്തി നാലു ദിവസവും ട്രഷറികളിലെ ഇരുട്ടറയില് ചടഞ്ഞിരിയ്ക്കാന് വിധിയ്ക്കപ്പെട്ട സ്വര്ണ്ണ കപ്പ് ആഘോഷത്തിനായി പൊടിയടിച്ച് ക്ലാവ് കളഞ്ഞ് വെളിച്ചത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടു വരുന്നത് കേവലം ഒരു ദിവസത്തേയ്ക്ക് വേണ്ടി മാത്രമാണ്. പന്ത്രണ്ട് ലക്ഷത്തിന്റെ ഉരുപ്പടി ഏതെങ്കിലും തരത്തില് വിജയികള്ക്കുള്ള സമ്മാനമാകുന്നുണ്ട് എന്ന് കരുതുക വയ്യ. സ്ട്രോങ്ങ് റുമില് നിന്നും സ്ട്രോങ്ങ് റൂമിലേയ്ക്ക് നീങ്ങുന്ന സ്വര്ണ്ണ കപ്പ് സംസ്ഥാന സ്കൂള് യുവജനോത്സവത്തിന്റെ പ്രതീകം പോലുമല്ല. മത്സരിയ്ക്കാനെത്തുന്നവര് തങ്ങളുടെ ജില്ലയ്ക്ക് സ്വര്ണ്ണ കപ്പ് നേടണം എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയല്ല അരങ്ങിലെത്തുന്നതും. സ്വന്തം സ്കൂളിന്റെ ജയപരാജയം പോലും മത്സരാര്ത്ഥികളുടെ ലക്ഷ്യമല്ല. മാതാപിതാക്കളുടെ പണകൊഴിപ്പില് നൈമിഷിക പ്രശസ്തിയ്ക്കു വേണ്ടി അരങ്ങിലെത്തുന്നവരാണ് മത്സരാര്ത്ഥികളില് മുന്തിയ പങ്കും. അവരവരുടെ പ്രശസ്തി എന്നതിലുപരി എന്ത് പ്രാധാന്യമാണ് ഒരു യുവജനോത്സവ വേദിയിലെ മത്സരങ്ങള്ക്കുള്ളത്? അതുകൊണ്ട് തന്നെ തികച്ചും സ്വകാര്യമായ വിജയങ്ങള് കൂട്ടിവെച്ച് ഉണ്ടാക്കുന്ന കേന്ദ്രീകൃത വിജയത്തിനു സമ്മാനിയ്ക്കാനായി എന്തിനാണ് പന്ത്രണ്ട് ലക്ഷത്തിന്റെ കപ്പ്?
സ്കൂള് തല യുവജനോത്സവം, ഉപ ജില്ലാ യുവജനോത്സവം, റവന്യൂ ജില്ലാ യുവജനോത്സവം പിന്നെ സംസ്ഥാന തല യുവജനോത്സവം. സംഘാടനത്തിനും പങ്കാളിത്തത്തിനും മത്സരങ്ങള്ക്കുള്ള പരിശീലനത്തിനുമായി ഒരോ വര്ഷവും പുകച്ചു കളയുന്ന പണത്തിന്റെ കണക്ക് ആരെങ്കിലും ശ്രദ്ധിയ്ക്കുന്നുണ്ടോ? പണത്തിന്റെ കണക്ക് അവിടെ നില്ക്കട്ടെ. നഷ്ടപ്പെടുന്ന അദ്ധ്യായന ദിവസങ്ങള് എത്രയാണ്? കുട്ടികളുടെ മനോനില തകര്ക്കുന്ന വികലമായ പരിശീലനത്തിലൂടെ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്ന അനാരോഗ്യകരമായ മത്സര പ്രവണത വേറേയും. എന്തിനാണിങ്ങനെയൊരു പൊറാട്ട് വര്ഷാ വര്ഷം കൊണ്ടാടുന്നത്?
ഗുരുക്കന്മാരുടെ മിടുക്കം പണകൊഴുപ്പുമാണ് മിക്ക മത്സരങ്ങളും നിയന്ത്രിയ്ക്കുന്നത്. ടാബ്ലോ നിര്മ്മിയ്ക്കുന്നത് പലപ്പോഴും ആര്ട്ടിസ്റ്റ് സുജാതനെ പോലെയുള്ളവരാണ്. പ്രശ്ചന്ന വേഷത്തിനു വേഷമിടാന് സിനിമാ രംഗത്തെ മേക്കപ്പ് മാന്മാരാണ് വരിക. ഇങ്ങിനെയുള്ള ഇനങ്ങളിലൊക്കെ ഇരുന്നു കൊടുക്കയല്ലാതെ മറ്റെന്തു പങ്കാളിത്തമാണ് കുട്ടികള്ക്കുള്ളത്. തത്തമ്മേ പൂച്ച പൂച്ച പഠിച്ച് വെച്ചിരിയ്ക്കുന്ന കുട്ടികള് വേദിയില് കയറി പഠിച്ചത് പാടി പടിയിറങ്ങും. ഗുരുക്കന്മാരാണ് എപ്പോഴും വിജയിയ്ക്കുക. മിക്കവാറും എല്ലാ ജില്ലകളിലേയും പരിശീലകര് ഒരേ ഗുരുക്കന്മാര് തന്നെയായിരിയ്ക്കും. ആരു പരാജയപ്പെട്ടാലും ഗുരു എപ്പോഴും ജയിച്ചു കൊണ്ടിരിയ്ക്കും. പരാജയപ്പെടുക ഒരിയ്ക്കലും കുട്ടികള് അല്ലാ താനും. അതെപ്പോഴും കലയായിരിയ്ക്കും.
ഗ്രെയ്സ് മാര്ക്കിനായി വേണ്ടി മാത്രം റെഡീമെയ്ഡായി പരിശീലിയ്ക്കുന്ന തുള്ളലും, കഥകളിയും, ചാക്യാര്കൂത്തും, കൂടിയാട്ടവും, വില്പാട്ടുമൊക്കെ വേദി വിട്ടിറങ്ങുന്നതോടെ കുട്ടികളില് നിന്നും അപ്രത്യക്ഷമാവുകയാണ് പതിവ്. കാലഹരണപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്ന ഒരു പിടി തനത് കലാ രൂപങ്ങള് കുറ്റിയറ്റു പോകുന്നതിനെ ഒരു പരിധിവരെ യുവജനോത്സവങ്ങള് തടയുന്നില്ലേ എന്ന ഒരു മറുചോദ്യം വന്നേയ്ക്കാം. പക്ഷേ സംഭവിയ്ക്കുന്നതോ? ഒരു മത്സരത്തിനായി മാത്രം സമയ ബന്ധിതമായി പടച്ചുണ്ടാക്കുന്ന ചാക്യാര്കൂത്തും അനുഷ്ടാന കലയായ ചാക്യാര് കൂത്തും തമ്മില് എന്ത് ബന്ധമാണുള്ളത്?
കുറ്റിയറ്റു പോകാന് സാധ്യതയുള്ള കൈരളിയുടെ സ്വന്തം കലാരൂപങ്ങള് നിലനിര്ത്താന് അതാത് കലാരൂപങ്ങള്ക്കായി പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം അക്കാദമികള് സ്ഥാപിച്ച് പഠനങ്ങള് നടത്തുകയും പ്രചാര വേലകള് ചെയ്യുകയുമാണ് വേണ്ടത്. അല്ലാതെ ഗ്രേഡിനായും ഗ്രേസ് മാര്ക്കിനായും പരിശീലിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്ന കലയും സാഹിത്യവും സംസ്കാരവും നാമാവശേഷമായികൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്ന കലകള്ക്ക് ഒരു തരത്തിലും പുനര്ജ്ജനിയേകില്ല.
എഴുത്തുകാര്, നര്ത്തകര്, പ്രാസംഗികര്, അഭിനേതാക്കള്, ഗായകര്, തുടങ്ങി മലയാളത്തിന്റെ സ്വന്തമായവരെല്ലാം അവരവരുടെ സര്ഗ്ഗ ശേഷി കൊണ്ടാണ് നമ്മുടെ സമ്പത്ത് ആയി മാറിയിട്ടുള്ളത്. യേശുദാസും, ആര്.കെ.വിനീദും, വേണുഗോപാലും, കാവ്യാമാധവനും ഒക്കെ യുവജനോത്സവ വേദികളില് തിളങ്ങിയിട്ടുള്ളവരായതു കൊണ്ട് മാത്രമല്ല അവരൊരോരുത്തരും ചരിയ്ക്കുന്ന മേഖലകളില് ഉന്നതങ്ങളില് എത്തിയിട്ടുള്ളത്. അവരുടെ സര്ഗ്ഗ വൈഭവം ഒന്നു കൊണ്ടു മാത്രമാണ് ഇന്ന് കാണുന്ന തലങ്ങളില് അവര് എത്തിയിട്ടുള്ളത്. യുവജനോത്സവങ്ങളില് പങ്കെടുത്തിട്ടില്ലായിരുന്നു എങ്കില് കൂടിയും ഇവരുടെയൊക്കെയും പ്രതിഭ ഭൂമിമലയാളം തിരിച്ചറിയുക തന്നെ ചെയ്യുമായിരുന്നു. ഒരു പ്രതിഭയേയും ആര്ക്കും ഒരിയ്ക്കലും തടഞ്ഞു നിര്ത്താന് കഴിയില്ല എന്നത് ചരിത്രമാണ്.
മലയാള സിനിമയുടെ എക്കാലത്തേയും ഏറ്റവും അമൂല്യമായ മുതല്കൂട്ടായ സത്യനും, പ്രേം നസീറും, പി.ജെ. ആന്റണിയും, മമ്മൂട്ടിയും, മോഹന്ലാലും ഒന്നും യുവജനോത്സവ വേദിയുടെ സംഭാവനകളല്ല. യുവജനോത്സവ വേദി പ്രതിഭകളെ സൃഷ്ടിയ്ക്കുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്. മറിച്ചു ഗ്രേഡുകളാണ് സൃഷ്ടിയ്ക്കപ്പെടുന്നത്. വേദി വിടുന്നതോടെ കുട്ടിയില് നിന്നും പടിയിറങ്ങുന്ന ഗ്രേഡുകള്.
പോയ വര്ഷങ്ങളിലെ യുവജനോത്സവ വിജയികളും താരങ്ങളും പ്രതിഭകളും ഇന്ന് എവിടെ എന്ന് അന്വേഷിച്ചിറങ്ങുന്ന ഒരുവന് ചെന്നെത്തുക മിക്കവാറും പ്രവാസത്തിലെ ഏതെങ്കിലും ദുരന്ത ക്യാമ്പുകളിലായിരിയ്ക്കും. അല്ലെങ്കില് പത്ര വിതരണക്കാരനായോ മീന് വില്പനക്കാരനായോ അറവുകാരനായോ കണ്ടെത്തിയാലും ആയി. ജീവിത സന്ധാരണത്തില് അവനവന് കടമ്പകള് കടക്കാന് ഒരിയ്ക്കല് അവന് ജനസഞ്ചയത്തിന്റെ കരഘോഷത്തിനിടയില് നേടിയ സര്ട്ടിഫിക്കറ്റുകള് അവനെ ഒരു നിലയ്ക്കും തുണയ്ക്കില്ല.
യുവജനോത്സവം സ്കൂള് തലം കൊണ്ട് അവസാനിപ്പിയ്ക്കണം. പ്രതിഭകളെ തിരിച്ചറിയാന് അതു തന്നെ ധാരാളം. ഏതെങ്കിലും തലങ്ങളില് തങ്ങളുടെ പ്രതിഭ തെളിയിയ്ക്കുന്നവര്ക്ക് തുടര് പരിശീലനം നല്കാന് പഞ്ചായത്തുകള് തോറും സാംസ്കാരിക കേന്ദ്രങ്ങള് സ്ഥാപിയ്ക്കണം. ഉപജില്ലാ, റെവന്യൂജില്ലാ, സംസ്ഥാന യുവജനോത്സവങ്ങള്ക്കായി പുകച്ചു കളയുന്ന സമ്പത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ അംശമുണ്ടെങ്കില് വര്ഷം മുഴുവനും സൌജന്യമായി കലാ,സാഹിത്യ,സാംസ്കാരിക പരിശീലനം അര്ഹരായവര്ക്ക് നല്കാന് കഴിയുമെന്നതില് സംശയമൊന്നുമില്ല. സ്കൂള് തലത്തില് നിന്നും കഴിവു തെളിയിച്ച കുട്ടികള്ക്ക് ഇങ്ങിനെയുള്ള കേന്ദ്രങ്ങളില് തുടര് പരിശീലങ്ങള് നല്കിയാല് അതാത് കലാ രൂപങ്ങളില് ഈ കുട്ടികള് വൈദഗ്ദ്യം ഉള്ളവരായി മാറുകയും അന്യം നിന്നും പോകുന്ന കലാരൂപങ്ങള്ക്ക് പുനര്ജ്ജനി ലഭിയ്ക്കുകയും ചെയ്യും. അല്ലാതെ കലയും സംസ്കാരവും മത്സര വേദികളിലൂടെ വളരും എന്നു കരുതുന്നത് വിവരക്കേടാണ്. കലയും സംസ്കാരവും വില്പന ചരക്കാവുകയല്ലാതെ മറ്റൊരു ഗുണവും മത്സര വേദിയിലൂടെ ഉണ്ടാവുകയില്ല.
ആഡംബരത്തിന്റേയും ധൂര്ത്തിന്റേയും കേന്ദ്രീകരണമാണ് സംസ്ഥാന സ്കൂള് യുവജനോത്സവം. വിജയിയ്ക്ക് സമ്മാനിയ്ക്കാന് വര്ഷം മുഴുവനും ലോക്കറില് സൂക്ഷിയ്ക്കുന്ന നൂറ്റി പതിനേഴു പവന്റെ സ്വര്ണ്ണ കപ്പ് തന്നെ ഈ പണകൊഴുപ്പിന്റെ പ്രതീകമാണ്. വര്ഷത്തില് ഒരു ദിനം മാത്രം ഒരു മിന്നല് പോലെ പുറം ലോകം കാണുന്ന സ്വര്ണ്ണ കപ്പ് ഒരു നിമിഷത്തെ മിന്നലാട്ടത്തോടെ കെട്ടടങ്ങുന്ന യുവജനോത്സവ പ്രതിഭയുടെ പ്രതീകം തന്നെയാണ്. യുവജനോത്സവം ഉയര്ത്തുന്ന പണക്കൊഴുപ്പും ധൂര്ത്തും തുടങ്ങി അതിന്റെ എല്ലാ തിന്മകളും ഏറ്റവും നന്നായി ആവാഹിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു - വിജയ ജില്ലയ്ക്ക് സമ്മാനിയ്ക്കുന്ന നൂറ്റി പതിനേഴു പവന്റെ സ്വര്ണ്ണ കപ്പ് എന്ന ആഡംബരം. ഉരുക്കി വിറ്റ് ആ പണം ബാങ്കിലിട്ടാല് വര്ഷാ വര്ഷം ലഭിയ്ക്കുന്ന പലിശ കൊണ്ട് ആദിവാസി കുട്ടികളെ പാര്പ്പിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഹോസ്റ്റലുകളുടെ ചോര്ച്ചയെങ്കിലും മാറ്റാം.
വര്ഷത്തെ മുന്നൂറ്റി അറുപത്തി നാലു ദിവസവും ട്രഷറികളിലെ ഇരുട്ടറയില് ചടഞ്ഞിരിയ്ക്കാന് വിധിയ്ക്കപ്പെട്ട സ്വര്ണ്ണ കപ്പ് ആഘോഷത്തിനായി പൊടിയടിച്ച് ക്ലാവ് കളഞ്ഞ് വെളിച്ചത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടു വരുന്നത് കേവലം ഒരു ദിവസത്തേയ്ക്ക് വേണ്ടി മാത്രമാണ്. പന്ത്രണ്ട് ലക്ഷത്തിന്റെ ഉരുപ്പടി ഏതെങ്കിലും തരത്തില് വിജയികള്ക്കുള്ള സമ്മാനമാകുന്നുണ്ട് എന്ന് കരുതുക വയ്യ. സ്ട്രോങ്ങ് റുമില് നിന്നും സ്ട്രോങ്ങ് റൂമിലേയ്ക്ക് നീങ്ങുന്ന സ്വര്ണ്ണ കപ്പ് സംസ്ഥാന സ്കൂള് യുവജനോത്സവത്തിന്റെ പ്രതീകം പോലുമല്ല. മത്സരിയ്ക്കാനെത്തുന്നവര് തങ്ങളുടെ ജില്ലയ്ക്ക് സ്വര്ണ്ണ കപ്പ് നേടണം എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയല്ല അരങ്ങിലെത്തുന്നതും. സ്വന്തം സ്കൂളിന്റെ ജയപരാജയം പോലും മത്സരാര്ത്ഥികളുടെ ലക്ഷ്യമല്ല. മാതാപിതാക്കളുടെ പണകൊഴിപ്പില് നൈമിഷിക പ്രശസ്തിയ്ക്കു വേണ്ടി അരങ്ങിലെത്തുന്നവരാണ് മത്സരാര്ത്ഥികളില് മുന്തിയ പങ്കും. അവരവരുടെ പ്രശസ്തി എന്നതിലുപരി എന്ത് പ്രാധാന്യമാണ് ഒരു യുവജനോത്സവ വേദിയിലെ മത്സരങ്ങള്ക്കുള്ളത്? അതുകൊണ്ട് തന്നെ തികച്ചും സ്വകാര്യമായ വിജയങ്ങള് കൂട്ടിവെച്ച് ഉണ്ടാക്കുന്ന കേന്ദ്രീകൃത വിജയത്തിനു സമ്മാനിയ്ക്കാനായി എന്തിനാണ് പന്ത്രണ്ട് ലക്ഷത്തിന്റെ കപ്പ്?
സ്കൂള് തല യുവജനോത്സവം, ഉപ ജില്ലാ യുവജനോത്സവം, റവന്യൂ ജില്ലാ യുവജനോത്സവം പിന്നെ സംസ്ഥാന തല യുവജനോത്സവം. സംഘാടനത്തിനും പങ്കാളിത്തത്തിനും മത്സരങ്ങള്ക്കുള്ള പരിശീലനത്തിനുമായി ഒരോ വര്ഷവും പുകച്ചു കളയുന്ന പണത്തിന്റെ കണക്ക് ആരെങ്കിലും ശ്രദ്ധിയ്ക്കുന്നുണ്ടോ? പണത്തിന്റെ കണക്ക് അവിടെ നില്ക്കട്ടെ. നഷ്ടപ്പെടുന്ന അദ്ധ്യായന ദിവസങ്ങള് എത്രയാണ്? കുട്ടികളുടെ മനോനില തകര്ക്കുന്ന വികലമായ പരിശീലനത്തിലൂടെ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്ന അനാരോഗ്യകരമായ മത്സര പ്രവണത വേറേയും. എന്തിനാണിങ്ങനെയൊരു പൊറാട്ട് വര്ഷാ വര്ഷം കൊണ്ടാടുന്നത്?
ഗുരുക്കന്മാരുടെ മിടുക്കം പണകൊഴുപ്പുമാണ് മിക്ക മത്സരങ്ങളും നിയന്ത്രിയ്ക്കുന്നത്. ടാബ്ലോ നിര്മ്മിയ്ക്കുന്നത് പലപ്പോഴും ആര്ട്ടിസ്റ്റ് സുജാതനെ പോലെയുള്ളവരാണ്. പ്രശ്ചന്ന വേഷത്തിനു വേഷമിടാന് സിനിമാ രംഗത്തെ മേക്കപ്പ് മാന്മാരാണ് വരിക. ഇങ്ങിനെയുള്ള ഇനങ്ങളിലൊക്കെ ഇരുന്നു കൊടുക്കയല്ലാതെ മറ്റെന്തു പങ്കാളിത്തമാണ് കുട്ടികള്ക്കുള്ളത്. തത്തമ്മേ പൂച്ച പൂച്ച പഠിച്ച് വെച്ചിരിയ്ക്കുന്ന കുട്ടികള് വേദിയില് കയറി പഠിച്ചത് പാടി പടിയിറങ്ങും. ഗുരുക്കന്മാരാണ് എപ്പോഴും വിജയിയ്ക്കുക. മിക്കവാറും എല്ലാ ജില്ലകളിലേയും പരിശീലകര് ഒരേ ഗുരുക്കന്മാര് തന്നെയായിരിയ്ക്കും. ആരു പരാജയപ്പെട്ടാലും ഗുരു എപ്പോഴും ജയിച്ചു കൊണ്ടിരിയ്ക്കും. പരാജയപ്പെടുക ഒരിയ്ക്കലും കുട്ടികള് അല്ലാ താനും. അതെപ്പോഴും കലയായിരിയ്ക്കും.
ഗ്രെയ്സ് മാര്ക്കിനായി വേണ്ടി മാത്രം റെഡീമെയ്ഡായി പരിശീലിയ്ക്കുന്ന തുള്ളലും, കഥകളിയും, ചാക്യാര്കൂത്തും, കൂടിയാട്ടവും, വില്പാട്ടുമൊക്കെ വേദി വിട്ടിറങ്ങുന്നതോടെ കുട്ടികളില് നിന്നും അപ്രത്യക്ഷമാവുകയാണ് പതിവ്. കാലഹരണപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്ന ഒരു പിടി തനത് കലാ രൂപങ്ങള് കുറ്റിയറ്റു പോകുന്നതിനെ ഒരു പരിധിവരെ യുവജനോത്സവങ്ങള് തടയുന്നില്ലേ എന്ന ഒരു മറുചോദ്യം വന്നേയ്ക്കാം. പക്ഷേ സംഭവിയ്ക്കുന്നതോ? ഒരു മത്സരത്തിനായി മാത്രം സമയ ബന്ധിതമായി പടച്ചുണ്ടാക്കുന്ന ചാക്യാര്കൂത്തും അനുഷ്ടാന കലയായ ചാക്യാര് കൂത്തും തമ്മില് എന്ത് ബന്ധമാണുള്ളത്?
കുറ്റിയറ്റു പോകാന് സാധ്യതയുള്ള കൈരളിയുടെ സ്വന്തം കലാരൂപങ്ങള് നിലനിര്ത്താന് അതാത് കലാരൂപങ്ങള്ക്കായി പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം അക്കാദമികള് സ്ഥാപിച്ച് പഠനങ്ങള് നടത്തുകയും പ്രചാര വേലകള് ചെയ്യുകയുമാണ് വേണ്ടത്. അല്ലാതെ ഗ്രേഡിനായും ഗ്രേസ് മാര്ക്കിനായും പരിശീലിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്ന കലയും സാഹിത്യവും സംസ്കാരവും നാമാവശേഷമായികൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്ന കലകള്ക്ക് ഒരു തരത്തിലും പുനര്ജ്ജനിയേകില്ല.
എഴുത്തുകാര്, നര്ത്തകര്, പ്രാസംഗികര്, അഭിനേതാക്കള്, ഗായകര്, തുടങ്ങി മലയാളത്തിന്റെ സ്വന്തമായവരെല്ലാം അവരവരുടെ സര്ഗ്ഗ ശേഷി കൊണ്ടാണ് നമ്മുടെ സമ്പത്ത് ആയി മാറിയിട്ടുള്ളത്. യേശുദാസും, ആര്.കെ.വിനീദും, വേണുഗോപാലും, കാവ്യാമാധവനും ഒക്കെ യുവജനോത്സവ വേദികളില് തിളങ്ങിയിട്ടുള്ളവരായതു കൊണ്ട് മാത്രമല്ല അവരൊരോരുത്തരും ചരിയ്ക്കുന്ന മേഖലകളില് ഉന്നതങ്ങളില് എത്തിയിട്ടുള്ളത്. അവരുടെ സര്ഗ്ഗ വൈഭവം ഒന്നു കൊണ്ടു മാത്രമാണ് ഇന്ന് കാണുന്ന തലങ്ങളില് അവര് എത്തിയിട്ടുള്ളത്. യുവജനോത്സവങ്ങളില് പങ്കെടുത്തിട്ടില്ലായിരുന്നു എങ്കില് കൂടിയും ഇവരുടെയൊക്കെയും പ്രതിഭ ഭൂമിമലയാളം തിരിച്ചറിയുക തന്നെ ചെയ്യുമായിരുന്നു. ഒരു പ്രതിഭയേയും ആര്ക്കും ഒരിയ്ക്കലും തടഞ്ഞു നിര്ത്താന് കഴിയില്ല എന്നത് ചരിത്രമാണ്.
മലയാള സിനിമയുടെ എക്കാലത്തേയും ഏറ്റവും അമൂല്യമായ മുതല്കൂട്ടായ സത്യനും, പ്രേം നസീറും, പി.ജെ. ആന്റണിയും, മമ്മൂട്ടിയും, മോഹന്ലാലും ഒന്നും യുവജനോത്സവ വേദിയുടെ സംഭാവനകളല്ല. യുവജനോത്സവ വേദി പ്രതിഭകളെ സൃഷ്ടിയ്ക്കുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്. മറിച്ചു ഗ്രേഡുകളാണ് സൃഷ്ടിയ്ക്കപ്പെടുന്നത്. വേദി വിടുന്നതോടെ കുട്ടിയില് നിന്നും പടിയിറങ്ങുന്ന ഗ്രേഡുകള്.
പോയ വര്ഷങ്ങളിലെ യുവജനോത്സവ വിജയികളും താരങ്ങളും പ്രതിഭകളും ഇന്ന് എവിടെ എന്ന് അന്വേഷിച്ചിറങ്ങുന്ന ഒരുവന് ചെന്നെത്തുക മിക്കവാറും പ്രവാസത്തിലെ ഏതെങ്കിലും ദുരന്ത ക്യാമ്പുകളിലായിരിയ്ക്കും. അല്ലെങ്കില് പത്ര വിതരണക്കാരനായോ മീന് വില്പനക്കാരനായോ അറവുകാരനായോ കണ്ടെത്തിയാലും ആയി. ജീവിത സന്ധാരണത്തില് അവനവന് കടമ്പകള് കടക്കാന് ഒരിയ്ക്കല് അവന് ജനസഞ്ചയത്തിന്റെ കരഘോഷത്തിനിടയില് നേടിയ സര്ട്ടിഫിക്കറ്റുകള് അവനെ ഒരു നിലയ്ക്കും തുണയ്ക്കില്ല.
യുവജനോത്സവം സ്കൂള് തലം കൊണ്ട് അവസാനിപ്പിയ്ക്കണം. പ്രതിഭകളെ തിരിച്ചറിയാന് അതു തന്നെ ധാരാളം. ഏതെങ്കിലും തലങ്ങളില് തങ്ങളുടെ പ്രതിഭ തെളിയിയ്ക്കുന്നവര്ക്ക് തുടര് പരിശീലനം നല്കാന് പഞ്ചായത്തുകള് തോറും സാംസ്കാരിക കേന്ദ്രങ്ങള് സ്ഥാപിയ്ക്കണം. ഉപജില്ലാ, റെവന്യൂജില്ലാ, സംസ്ഥാന യുവജനോത്സവങ്ങള്ക്കായി പുകച്ചു കളയുന്ന സമ്പത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ അംശമുണ്ടെങ്കില് വര്ഷം മുഴുവനും സൌജന്യമായി കലാ,സാഹിത്യ,സാംസ്കാരിക പരിശീലനം അര്ഹരായവര്ക്ക് നല്കാന് കഴിയുമെന്നതില് സംശയമൊന്നുമില്ല. സ്കൂള് തലത്തില് നിന്നും കഴിവു തെളിയിച്ച കുട്ടികള്ക്ക് ഇങ്ങിനെയുള്ള കേന്ദ്രങ്ങളില് തുടര് പരിശീലങ്ങള് നല്കിയാല് അതാത് കലാ രൂപങ്ങളില് ഈ കുട്ടികള് വൈദഗ്ദ്യം ഉള്ളവരായി മാറുകയും അന്യം നിന്നും പോകുന്ന കലാരൂപങ്ങള്ക്ക് പുനര്ജ്ജനി ലഭിയ്ക്കുകയും ചെയ്യും. അല്ലാതെ കലയും സംസ്കാരവും മത്സര വേദികളിലൂടെ വളരും എന്നു കരുതുന്നത് വിവരക്കേടാണ്. കലയും സംസ്കാരവും വില്പന ചരക്കാവുകയല്ലാതെ മറ്റൊരു ഗുണവും മത്സര വേദിയിലൂടെ ഉണ്ടാവുകയില്ല.
ആഡംബരത്തിന്റേയും ധൂര്ത്തിന്റേയും കേന്ദ്രീകരണമാണ് സംസ്ഥാന സ്കൂള് യുവജനോത്സവം. വിജയിയ്ക്ക് സമ്മാനിയ്ക്കാന് വര്ഷം മുഴുവനും ലോക്കറില് സൂക്ഷിയ്ക്കുന്ന നൂറ്റി പതിനേഴു പവന്റെ സ്വര്ണ്ണ കപ്പ് തന്നെ ഈ പണകൊഴുപ്പിന്റെ പ്രതീകമാണ്. വര്ഷത്തില് ഒരു ദിനം മാത്രം ഒരു മിന്നല് പോലെ പുറം ലോകം കാണുന്ന സ്വര്ണ്ണ കപ്പ് ഒരു നിമിഷത്തെ മിന്നലാട്ടത്തോടെ കെട്ടടങ്ങുന്ന യുവജനോത്സവ പ്രതിഭയുടെ പ്രതീകം തന്നെയാണ്. യുവജനോത്സവം ഉയര്ത്തുന്ന പണക്കൊഴുപ്പും ധൂര്ത്തും തുടങ്ങി അതിന്റെ എല്ലാ തിന്മകളും ഏറ്റവും നന്നായി ആവാഹിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു - വിജയ ജില്ലയ്ക്ക് സമ്മാനിയ്ക്കുന്ന നൂറ്റി പതിനേഴു പവന്റെ സ്വര്ണ്ണ കപ്പ് എന്ന ആഡംബരം. ഉരുക്കി വിറ്റ് ആ പണം ബാങ്കിലിട്ടാല് വര്ഷാ വര്ഷം ലഭിയ്ക്കുന്ന പലിശ കൊണ്ട് ആദിവാസി കുട്ടികളെ പാര്പ്പിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഹോസ്റ്റലുകളുടെ ചോര്ച്ചയെങ്കിലും മാറ്റാം.
Thursday, January 01, 2009
സിസ്റ്റര് അഭയാ കേസ് : ചെരുപ്പിനൊപ്പം മുറിയുന്ന കാലുകള്!
സിസ്റ്റര് അഭയാ കേസിലെ പ്രതികള് എന്ന് സംശയിയ്ക്കപ്പെടുന്നവര്ക്ക് ഹൈക്കോടതി ഇന്ന് ജാമ്യം അനുവദിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. പ്രതികള് എന്ന് സംശയിയ്ക്കുപ്പെടുന്നവരുടെ ജാമ്യ ഹര്ജ്ജിയിന്മേല് വാദം കേട്ട ജസ്റ്റിസ് ഹേമ പ്രതിഭാഗത്തിന്റെ വാദങ്ങള് ഒരു പരിധി വരെ ശരി വെച്ചു കൊണ്ടാണ് ഇന്ന് വിധി പുറപ്പെടുവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ഒരേ നിയമ വ്യവസ്ഥ പിന്തുടരുന്ന രണ്ടു കോടതികളുടെ ഒരേ കേസിലുള്ള നിലപാടുകള് പരസ്പര വിരുദ്ധമാകുന്നത് ഇന്ന് ഒരു പുതുമയേ അല്ലാതായി മാറിയിരിയ്ക്കുന്നു.
എറണാകുളം ചീഫ് മജിസ്ട്രേറ്റ് കോടതി സിസ്റ്റര് അഭയാ കേസില് എടുത്തിരിയ്ക്കുന്ന നിലപാട് ഇപ്പോള് അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടവര് തന്നെയാണ് യഥാര്ത്ഥ പ്രതികള് എന്ന നിലയ്ക്കാണ്. എന്നാല് ജാമ്യ ഹര്ജ്ജി പരിഗണിയ്ക്കവേ പോലും ഹൈക്കോടതി എടുത്തിരിയ്ക്കുന്ന നിലപാട് സി.ബി.ഐ യ്ക്ക് പിഴച്ചു എന്ന രീതിയിലുമാണ്. അതു കൊണ്ട് തന്നെ സിസ്റ്റര് അഭയാ കേസിന്റെ വിചാരണാനന്തരം കോടതിയില് സംഭവിയ്ക്കാന് പോകുന്നത് എന്തായിരിയ്ക്കമെന്ന് ഊഹിയ്ക്കാന് ആറാമിന്ദ്രീയത്തിന്റെ ആവശ്യമൊന്നുമില്ല.
സിസ്റ്റര് അഭയാ കേസില് സി.ബി.ഐയ്ക്ക് പിഴച്ചുവോ?
പിഴച്ചു എന്നത് തന്നെയല്ലേ വസ്തുത. സി.ബി.ഐയ്ക്ക് മാത്രമല്ല പിഴച്ചിട്ടുള്ളത്. ആദ്യം കേസന്വേഷിച്ച ലോക്കല് പോലീസിനും ക്രൈംബ്രാഞ്ചിനും മാധ്യമങ്ങള്ക്കും പിന്നെ പൊതു സമൂഹത്തിനും സിസ്റ്റര് അഭയാകേസ് വിലയിരുത്തുന്നതില് പിഴവ് സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. യഥാര്ത്ഥ കുറ്റവാളികള് പടച്ചെടുത്ത തിരക്കഥയില് നിന്നും ഒട്ടും വ്യതി ചലിയ്ക്കാതെയാണ് സിസ്റ്റര് അഭയാ കേസിന്റെ അന്വേഷണം പതിനാറു വര്ഷത്തിനു ശേഷവും പുരോഗമിയ്ക്കുന്നത്. ഇതൊക്കെ കണ്ടും കേട്ടും സിസ്റ്റര് അഭയയെ കൊലപ്പെടുത്തിയവര് ഇപ്പോഴും മറഞ്ഞിരുന്നു ചിരിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകാം.
പഠിയ്ക്കുന്നതിനായി അലാറം വെച്ച് പുലര്ച്ചേ ഉറക്കമുണര്ന്ന സിസ്റ്റര് അഭയ വെള്ളം എടുക്കാനായി അടുക്കളയിലേയ്ക്ക് എത്തിയപ്പോള് “അരുതാത്തത്” കണ്ടു നിലവിളിച്ചു. “അരുതാത്തത്” ചെയ്ത് കൊണ്ടിരുന്ന സിസ്റ്റര് സെഫി, സിസ്റ്റര് അഭയയെ കോടാലി കൊണ്ട് തലയ്ക്ക് മൂന്ന് പ്രാവശ്യം അടിച്ചു. ബോധം കെട്ടു വീണ സിസ്റ്റര് അഭയയെ “അരുതാത്തതില്” പങ്കാളികള് ആയിരുന്ന ഫാദര് കോട്ടൂരും ഫാദര് പിതൃക്കയും ചേര്ന്ന് വലിച്ച് കിണറ്റില് ഇട്ടു. കിണറ്റില് വീഴുമ്പോഴും ജീവന് ബാക്കിയായിരുന്ന സിസ്റ്റര് അഭയ വെള്ളം കുടിച്ചു മരിച്ചു. ഇതാണല്ലോ ഏറ്റവും പുതിയ സി.ബി.ഐ ഭാഷ്യം.
ഈ കഥയില് ചില പൊരുത്തക്കേടുകള് ഇല്ലേ? ഒരു കന്യാസ്ത്രീമഠത്തില് ലൈംഗികാസക്തിയുള്ളവര് ഉണ്ടാകാം. സന്യാസിനീ വേഷം ധരിച്ചതുകൊണ്ട് മാത്രം മനുഷ്യ സഹചമായ ലൈംഗിക തൃഷ്ണകള് അടയ്ക്കിവെയ്ക്കാന് കഴിയാത്തവര് ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളുടെ സമ്മര്ദ്ദ ഫലമായി സന്യാസിനീ സമൂഹത്തില് വന്നു പെട്ടിട്ടുമുണ്ടാകാം. ഇവിടെ സിസ്റ്റര് സെഫി അത്തരക്കാരി ആയിരുന്നു എന്നും ഫാദര് കോട്ടൂരും ഫാദര് പിതൃക്കയും സിസ്റ്റര് സെഫിയുമായി വഴിവിട്ട അടുപ്പം പുലര്ത്തിയിരുന്നവര് ആയിരുന്നു എന്നും ഇരിയ്ക്കട്ടെ. ലൈംഗികത അങ്ങേയറ്റം പാപമായോ ഒഴിഞ്ഞു നില്ക്കേണ്ട ഒന്നായോ കാണുന്ന കന്യാസ്ത്രീ മഠത്തിന്റെ ആര്ക്കും എപ്പോഴും വെള്ളമെടുക്കാന് കടന്നു വരാന് തക്കവണ്ണം തുറന്നിട്ട അടുക്കളയില് വെച്ച് “അരുതാത്തത്” ചെയ്യാന് മാത്രം വിഡ്ഡികളായിരുന്നുവോ ഇവര് മൂന്ന് പേരും?
മാധ്യമ വിചാരണകളില് നിന്നും മനസ്സിലാക്കാന് കഴിയുന്നത് മഠത്തിലെ അടുക്കളയോട് ചേര്ന്ന റൂമിലാണ് സിസ്റ്റര് സെഫി താമസിച്ചിരുന്നത് എന്നാണ്. അല്ലാതെ അടുക്കളയില് അല്ലായിരുന്നു. സിസ്റ്റര് സെഫിയും ഫാദര് പിതൃക്കയും ഫാദര് കോട്ടൂരും “അരുതാത്തത്” ചെയ്തിട്ടുണ്ട് എങ്കില് അത് മിക്കവാറും സിസ്റ്റര് സെഫിയുടെ അടച്ചിട്ട മുറിയില് ആയിരിയ്ക്കണമല്ലോ? അതല്ലാതെ ആര്ക്കും എപ്പോഴും കടന്നു വരാന് കഴിയുന്ന അടുക്കളയില് വെച്ച് “അരുതാത്തത്” ഒരുമിച്ച് ചെയ്യാന് ഇവര് പോണ് സ്റ്റാറുകള് ഒന്നുമായിരുന്നില്ലല്ലോ? അങ്ങിനെയെങ്കില് സിസ്റ്റര് അഭയ കണ്ടിരിയ്ക്കാന് വഴിയുള്ളത് രണ്ട് കാര്യങ്ങളാണ്.
ഒന്ന്. സിസ്റ്റര് സെഫിയുടെ റൂമില് നിന്നും ഇറങ്ങി വരുന്ന ഫാദര് പിതൃക്കയും ഫാദര് കോട്ടൂരും.
രണ്ട്. സിസ്റ്റര് സെഫിയുടെ റൂമിലേയ്ക്ക് കയറി പോകുന്ന ഫാദര് പിതൃക്കയും ഫാദര് കോട്ടൂരും.
ഇത് രണ്ടും സിസ്റ്റര് അഭയ നിലവിളിയ്ക്കത്തക്ക തരത്തിലുള്ള “അരുതായ്ക്മകള്” ആണോ? ഒരു കന്യാസ്ത്രീമഠത്തിലെ ഉത്തരവാദപ്പെട്ട ഒരു സന്യാസിനിയുടെ റൂമിലേയ്ക്ക് അതേ പ്രസ്ഥാനത്തിലെ രണ്ടു പേര് കടന്നു പോകുന്നതോ പുറത്തേയ്ക്ക് വരുന്നതോ കണ്ട് സിസ്റ്റര് അഭയ നിലവിളിയ്ക്കുമോ? അല്ല അങ്ങിനെ നിലവിളിച്ചാല് തന്നെ ഒരു കൊലപാതകത്തിലേയ്ക്ക് അത് എത്തിചേരാനുള്ള സാധ്യത എത്രമാത്രമാണ്? ഒരു സ്വാഭാവിക സംഭവമായി അത് മാറുകയും സിസ്റ്റര് അഭയ വെള്ളമെടുത്ത് തിരിച്ച് തന്റെ മുറിയിലേയ്ക്ക് പോവുകയും വൈദികര് അവരുടെ പാട്ടിനും സെഫി അവരുടെ കിടപ്പറയിലേയ്ക്കും പോകുകയും ചെയ്യാമായിരുന്ന ഒരു സംഗതി കൊലപാതകത്തിലേയ്ക്ക് എത്തിച്ചേരുകയും പതിനാറു വര്ഷത്തിനു ശേഷവും തീരുമാനത്തില് എത്തി ചേരാതിരിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് എന്തു കൊണ്ട്?
ഇവിടെയാണ് യഥാര്ത്ഥ പ്രതികള് ചിരിയ്ക്കുന്നത്. സിസ്റ്റര് അഭയാ കേസിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ മറയാണ് “കന്യാസ്ത്രീമഠത്തിലെ ലൈംഗികത”. ആദ്യം ആത്മഹത്യയാക്കാന് ശ്രമിച്ചവര് പിന്നെ സിസ്റ്റര് അഭയയുടെ മരണത്തിനു ഹേതുവായത് കന്യാസ്ത്രീമഠത്തിലെ ലൈംഗികതയാണ് എന്ന് വരുത്തി തീര്ത്തതോടെ യഥാര്ത്ഥ കുറ്റവാളികള് ഒരിയ്ക്കലും പിടിയ്ക്കപ്പെടുവാന് സാധ്യതയില്ലാത്ത തലത്തിലേയ്ക്ക് കേസ് എത്തപ്പെടുകയാണ് ചെയ്തിട്ടുള്ളത്. സിസ്റ്റര് അഭയയുടെ ദുര്മരണത്തിനു ഹേതുവായ സംഭവം അല്ലെങ്കില് വ്യക്തികള് കൃതൃമമായി സൃഷ്ടിച്ച ഈ ലൈംഗിക മറ വെട്ടിപ്പൊളിച്ചെങ്കില് മാത്രമേ അന്ന് രാത്രി പയസ് ടെന്ത് കോണ്വെന്റില് സംഭവിച്ച ദുരന്തത്തിന്റെ ഏഴു അയലത്തു പോലും എത്തിച്ചേരാന് അപസര്പ്പകര്ക്ക് കഴിയുള്ളൂ.
സിസ്റ്റര് അഭയ ആകസ്മികമായി കൊല്ലപ്പെട്ടതായിരിയ്ക്കണമെന്നില്ല. അവര് ഉന്മൂലനം ചെയ്യപ്പെടാന് തക്കവണ്ണം ദുരൂഹമായ മറ്റെന്തോ സംഭവം അവരുടെ ദുരൂഹമരണത്തിനും പിന്നില് ഉണ്ട് എന്നതാണ് വസ്തുത. ആ വസ്തുതയിലേയ്ക്ക് എത്തിച്ചേരാന് അന്വേഷകര്ക്ക് കഴിയാത്തത് “കന്യാസ്ത്രീമഠത്തിലെ ലൈംഗികത” എന്ന മറയുള്ളത് കൊണ്ടാണ്.
പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ ഓഫീസിനെ വരെ സ്വാധീനിയ്ക്കാന് കഴിയുന്നവര് ഉള്പ്പെട്ട എന്തോ ദുരൂഹത മറയ്ക്കപ്പെടാന് വേണ്ടിയാണ് സിസ്റ്റര് അഭയ കൊല്ലപ്പെട്ടത്. അത് കേവലം ലൈംഗിക വൈകൃതങ്ങളില് തളച്ചിട്ട് കേസിനെ അട്ടിമറിയ്ക്കാന് കൊലപാതകികള്ക്ക് കഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു. സിസ്റ്റര് അഭയയുടെ മരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പിടിയ്ക്കപ്പെട്ടവര് കുറ്റവാളികള് ആണെന്ന് സ്ഥാപിയ്ക്കാന് പ്രതികളാണെന്ന് ആരോപിയ്ക്കപ്പെട്ടവരെ കസ്റ്റഡിയില് രണ്ടുമാസമായി ലഭിച്ചിട്ടും സിബിഐയ്ക്ക് കഴിയാത്തത് അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടവര് നിരപരാധികളാണെന്ന ധാരണ പ്രചരിയ്ക്കപ്പെടാന് കാരണമാകുന്നില്ലേ? അല്ലെങ്കില് അവര് നിരപരാധികള് തന്നെയാണോ? ഈ മൂവരും കേസില് സംശയിയ്ക്കപ്പെടുന്നവരായിരിയ്ക്കാം. സംശയിയ്ക്കപ്പെടുന്നവരെല്ലാവരും കുറ്റവാളികള് ആകുന്നില്ലല്ലോ?
ഒമ്പത് വര്ഷം വിചാരണ തടവുകാരനായി മാതാവിന്റെ മയ്യിത്ത് പോലും കാണാന് പരോളോ ജാമ്യം പോലുമോ ലഭിയ്ക്കാതെ സേലം ജയിലില് കിടന്ന് നരകിച്ച വികലാംഗന് നിരപരാധിയാണെന്ന് ഒമ്പത് വര്ഷത്തിനു ശേഷം കോടതി കണ്ടെത്തിയപ്പോള് ഭാരതത്തിന്റെ പുകള്പെറ്റ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥിതിയാണ് പരാജയപ്പെട്ടത്. ഒരു കലാപത്തിന്റെ പേരില് പ്രതി ചേര്ക്കപ്പെട്ട് തുറങ്കിലടയ്ക്കപെട്ട എഴുപത്തി ആറു ചെറുപ്പക്കാര് നാലുവര്ഷത്തെ കാരാഗൃഹ വാസത്തിനു ശേഷം കുറ്റക്കാരല്ലാതായി മാറിയത് കഴിഞ്ഞ ദിവസമാണ്. അതുപോലെ ചെയ്യാത്ത തെറ്റിനാണ് സിസ്റ്റര് സെഫിയും ഫാദര് കോട്ടൂരും ഫാദര് പിതൃക്കയും സമൂഹത്തിന്റെ പരിഹാസത്തിനും നിയമ നടപടികള്ക്കും പാത്രമായതെങ്കില് അത് ആ സന്യാസിനിയോടും വൈദികരോടും ചെയ്ത തുല്യതയില്ലാത്ത ക്രൂരതയാണ്. അതല്ല അവരാണ് കുറ്റവാളികള് എങ്കില് അതിനു യുക്തിസഹമായ വസ്തുതകകള് നിരത്തി ഇവരെ വിചാരണയ്ക്കായി കോടതിയിലെത്തിയ്ക്കാന് അന്വേഷണ ഏജന്സികള്ക്ക് കഴിയണം.
സിസ്റ്റര് അഭയ കേസില് സി.ബി.ഐ ഇപ്പോള് എടുത്തിട്ടുള്ള നിലപാടുകളും നടപടികളും ചെരുപ്പിനൊപ്പം കാലു മുറിയ്ക്കുന്നതു പോലെയാണ്. അഭയയുടെ മരണം ആത്മഹത്യ അല്ല അത് കൊലപാതകമായിരുന്നു എന്ന നിഗമനത്തില് അന്വേഷണ സംഘം എത്തിച്ചേര്ന്നകാലം മുതല് അന്വേഷണത്തെ വഴിതിരിച്ചു വിടാന് ശ്രമിച്ചവര് ഉണ്ടാക്കി കൊടുത്ത ചെരുപ്പിനൊപ്പം വെയ്ക്കാന് കഴിയുന്ന കാലുകള് തപ്പിയലഞ്ഞവര് അത് ലഭിയ്ക്കാതെ കിട്ടിയ കാലുകളെ മുറിച്ച് ചെരുപ്പിനൊപ്പമാക്കുന്ന വിദ്യായാണിന്ന് പരീക്ഷിയ്ക്കുന്നത്.
ഒന്നുകില് സിസ്റ്റര് അഭയയുടെ ദുരൂഹ മരണത്തിനു പിന്നില് പ്രവര്ത്തിച്ചവര് ഇപ്പോള് പിടിയിലായവര് തന്നെയാണെന്ന് സംശയത്തിനിട നല്കാതെ തെളിയിയ്ക്കാന് അപസര്പ്പകര്ക്ക് കഴിയണം. അല്ലെങ്കില് ആയിരം കുറ്റവാളികള് രക്ഷപെട്ടാലും ഒരു നിരപരാധി പോലും ശിക്ഷിയ്ക്കപ്പെടരുത് എന്ന ഭാരതീയ നീതിന്യായ നിര്വ്വഹണ തത്വത്തിന്റെ സത്ത ഉള്ക്കോണ്ടു കൊണ്ട് ഇപ്പോള് നടക്കുന്ന അന്വേഷണ പ്രഹസനം അവസാനിപ്പിച്ച് പിടിയിലായവരെ സമൂഹമദ്ധ്യത്തില് അവഹേളന പാത്രമാക്കുന്നതിന് അവസാനം ഉണ്ടാക്കണം.
ഇപ്പോള് നടക്കുന്ന പൊറാട്ട് അഭയകേസിന്റെ അന്വേഷണത്തെ എങ്ങും എത്തിയ്ക്കില്ല. കാരണം സിസ്റ്റര് അഭയ കൊല്ലപ്പെട്ടത് ആകസ്മികമായല്ല എന്നതു കൊണ്ട് തന്നെ! പിന്നില് പ്രവര്ത്തിച്ചത് ഒന്നോരണ്ടോ വൈദികരും ഏതെങ്കിലും സന്യാസിനിയും അല്ല. ഭാരത ഭരണ ചക്രത്തില് എക്കാലവും പിടിമുറുക്കാന് കഴിയുന്നവര് ഉള്പ്പെട്ട ഏന്തോ ഒന്ന് ഒളിയ്ക്കപ്പെടുവാന് വേണ്ടിയാണ് സിസ്റ്റര് അഭയ മരണപ്പെട്ടത്. അത് തെളിയിയ്ക്കപ്പെടാതിരിയ്ക്കാനാണ് ആദ്യം ആത്മഹത്യാ ആക്കപ്പെട്ടത്. പിന്നെ തന്ത്രപൂര്വ്വം കന്യാസ്ത്രീമഠത്തിലെ ലൈംഗിക വൈകൃതം എന്ന മറ നിര്മ്മിയ്ക്കപ്പെട്ടത്. ഇതിനൊക്കെ കഴിയുന്നവര് ഇന്നും ഭരണതലങ്ങളില് ഉണ്ടായതു കൊണ്ട് തന്നെയാണ് രണ്ടുമൂന്ന് പേര് അറസ്റ്റിലാകപ്പെടുകയും ഇവരിലൂടെ കേസന്വേഷണം അവസാനിപ്പിയ്ക്കപ്പെടാനുള്ള സാഹചര്യം ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്യുന്നത്!
എറണാകുളം ചീഫ് മജിസ്ട്രേറ്റ് കോടതി സിസ്റ്റര് അഭയാ കേസില് എടുത്തിരിയ്ക്കുന്ന നിലപാട് ഇപ്പോള് അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടവര് തന്നെയാണ് യഥാര്ത്ഥ പ്രതികള് എന്ന നിലയ്ക്കാണ്. എന്നാല് ജാമ്യ ഹര്ജ്ജി പരിഗണിയ്ക്കവേ പോലും ഹൈക്കോടതി എടുത്തിരിയ്ക്കുന്ന നിലപാട് സി.ബി.ഐ യ്ക്ക് പിഴച്ചു എന്ന രീതിയിലുമാണ്. അതു കൊണ്ട് തന്നെ സിസ്റ്റര് അഭയാ കേസിന്റെ വിചാരണാനന്തരം കോടതിയില് സംഭവിയ്ക്കാന് പോകുന്നത് എന്തായിരിയ്ക്കമെന്ന് ഊഹിയ്ക്കാന് ആറാമിന്ദ്രീയത്തിന്റെ ആവശ്യമൊന്നുമില്ല.
സിസ്റ്റര് അഭയാ കേസില് സി.ബി.ഐയ്ക്ക് പിഴച്ചുവോ?
പിഴച്ചു എന്നത് തന്നെയല്ലേ വസ്തുത. സി.ബി.ഐയ്ക്ക് മാത്രമല്ല പിഴച്ചിട്ടുള്ളത്. ആദ്യം കേസന്വേഷിച്ച ലോക്കല് പോലീസിനും ക്രൈംബ്രാഞ്ചിനും മാധ്യമങ്ങള്ക്കും പിന്നെ പൊതു സമൂഹത്തിനും സിസ്റ്റര് അഭയാകേസ് വിലയിരുത്തുന്നതില് പിഴവ് സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. യഥാര്ത്ഥ കുറ്റവാളികള് പടച്ചെടുത്ത തിരക്കഥയില് നിന്നും ഒട്ടും വ്യതി ചലിയ്ക്കാതെയാണ് സിസ്റ്റര് അഭയാ കേസിന്റെ അന്വേഷണം പതിനാറു വര്ഷത്തിനു ശേഷവും പുരോഗമിയ്ക്കുന്നത്. ഇതൊക്കെ കണ്ടും കേട്ടും സിസ്റ്റര് അഭയയെ കൊലപ്പെടുത്തിയവര് ഇപ്പോഴും മറഞ്ഞിരുന്നു ചിരിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകാം.
പഠിയ്ക്കുന്നതിനായി അലാറം വെച്ച് പുലര്ച്ചേ ഉറക്കമുണര്ന്ന സിസ്റ്റര് അഭയ വെള്ളം എടുക്കാനായി അടുക്കളയിലേയ്ക്ക് എത്തിയപ്പോള് “അരുതാത്തത്” കണ്ടു നിലവിളിച്ചു. “അരുതാത്തത്” ചെയ്ത് കൊണ്ടിരുന്ന സിസ്റ്റര് സെഫി, സിസ്റ്റര് അഭയയെ കോടാലി കൊണ്ട് തലയ്ക്ക് മൂന്ന് പ്രാവശ്യം അടിച്ചു. ബോധം കെട്ടു വീണ സിസ്റ്റര് അഭയയെ “അരുതാത്തതില്” പങ്കാളികള് ആയിരുന്ന ഫാദര് കോട്ടൂരും ഫാദര് പിതൃക്കയും ചേര്ന്ന് വലിച്ച് കിണറ്റില് ഇട്ടു. കിണറ്റില് വീഴുമ്പോഴും ജീവന് ബാക്കിയായിരുന്ന സിസ്റ്റര് അഭയ വെള്ളം കുടിച്ചു മരിച്ചു. ഇതാണല്ലോ ഏറ്റവും പുതിയ സി.ബി.ഐ ഭാഷ്യം.
ഈ കഥയില് ചില പൊരുത്തക്കേടുകള് ഇല്ലേ? ഒരു കന്യാസ്ത്രീമഠത്തില് ലൈംഗികാസക്തിയുള്ളവര് ഉണ്ടാകാം. സന്യാസിനീ വേഷം ധരിച്ചതുകൊണ്ട് മാത്രം മനുഷ്യ സഹചമായ ലൈംഗിക തൃഷ്ണകള് അടയ്ക്കിവെയ്ക്കാന് കഴിയാത്തവര് ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളുടെ സമ്മര്ദ്ദ ഫലമായി സന്യാസിനീ സമൂഹത്തില് വന്നു പെട്ടിട്ടുമുണ്ടാകാം. ഇവിടെ സിസ്റ്റര് സെഫി അത്തരക്കാരി ആയിരുന്നു എന്നും ഫാദര് കോട്ടൂരും ഫാദര് പിതൃക്കയും സിസ്റ്റര് സെഫിയുമായി വഴിവിട്ട അടുപ്പം പുലര്ത്തിയിരുന്നവര് ആയിരുന്നു എന്നും ഇരിയ്ക്കട്ടെ. ലൈംഗികത അങ്ങേയറ്റം പാപമായോ ഒഴിഞ്ഞു നില്ക്കേണ്ട ഒന്നായോ കാണുന്ന കന്യാസ്ത്രീ മഠത്തിന്റെ ആര്ക്കും എപ്പോഴും വെള്ളമെടുക്കാന് കടന്നു വരാന് തക്കവണ്ണം തുറന്നിട്ട അടുക്കളയില് വെച്ച് “അരുതാത്തത്” ചെയ്യാന് മാത്രം വിഡ്ഡികളായിരുന്നുവോ ഇവര് മൂന്ന് പേരും?
മാധ്യമ വിചാരണകളില് നിന്നും മനസ്സിലാക്കാന് കഴിയുന്നത് മഠത്തിലെ അടുക്കളയോട് ചേര്ന്ന റൂമിലാണ് സിസ്റ്റര് സെഫി താമസിച്ചിരുന്നത് എന്നാണ്. അല്ലാതെ അടുക്കളയില് അല്ലായിരുന്നു. സിസ്റ്റര് സെഫിയും ഫാദര് പിതൃക്കയും ഫാദര് കോട്ടൂരും “അരുതാത്തത്” ചെയ്തിട്ടുണ്ട് എങ്കില് അത് മിക്കവാറും സിസ്റ്റര് സെഫിയുടെ അടച്ചിട്ട മുറിയില് ആയിരിയ്ക്കണമല്ലോ? അതല്ലാതെ ആര്ക്കും എപ്പോഴും കടന്നു വരാന് കഴിയുന്ന അടുക്കളയില് വെച്ച് “അരുതാത്തത്” ഒരുമിച്ച് ചെയ്യാന് ഇവര് പോണ് സ്റ്റാറുകള് ഒന്നുമായിരുന്നില്ലല്ലോ? അങ്ങിനെയെങ്കില് സിസ്റ്റര് അഭയ കണ്ടിരിയ്ക്കാന് വഴിയുള്ളത് രണ്ട് കാര്യങ്ങളാണ്.
ഒന്ന്. സിസ്റ്റര് സെഫിയുടെ റൂമില് നിന്നും ഇറങ്ങി വരുന്ന ഫാദര് പിതൃക്കയും ഫാദര് കോട്ടൂരും.
രണ്ട്. സിസ്റ്റര് സെഫിയുടെ റൂമിലേയ്ക്ക് കയറി പോകുന്ന ഫാദര് പിതൃക്കയും ഫാദര് കോട്ടൂരും.
ഇത് രണ്ടും സിസ്റ്റര് അഭയ നിലവിളിയ്ക്കത്തക്ക തരത്തിലുള്ള “അരുതായ്ക്മകള്” ആണോ? ഒരു കന്യാസ്ത്രീമഠത്തിലെ ഉത്തരവാദപ്പെട്ട ഒരു സന്യാസിനിയുടെ റൂമിലേയ്ക്ക് അതേ പ്രസ്ഥാനത്തിലെ രണ്ടു പേര് കടന്നു പോകുന്നതോ പുറത്തേയ്ക്ക് വരുന്നതോ കണ്ട് സിസ്റ്റര് അഭയ നിലവിളിയ്ക്കുമോ? അല്ല അങ്ങിനെ നിലവിളിച്ചാല് തന്നെ ഒരു കൊലപാതകത്തിലേയ്ക്ക് അത് എത്തിചേരാനുള്ള സാധ്യത എത്രമാത്രമാണ്? ഒരു സ്വാഭാവിക സംഭവമായി അത് മാറുകയും സിസ്റ്റര് അഭയ വെള്ളമെടുത്ത് തിരിച്ച് തന്റെ മുറിയിലേയ്ക്ക് പോവുകയും വൈദികര് അവരുടെ പാട്ടിനും സെഫി അവരുടെ കിടപ്പറയിലേയ്ക്കും പോകുകയും ചെയ്യാമായിരുന്ന ഒരു സംഗതി കൊലപാതകത്തിലേയ്ക്ക് എത്തിച്ചേരുകയും പതിനാറു വര്ഷത്തിനു ശേഷവും തീരുമാനത്തില് എത്തി ചേരാതിരിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് എന്തു കൊണ്ട്?
ഇവിടെയാണ് യഥാര്ത്ഥ പ്രതികള് ചിരിയ്ക്കുന്നത്. സിസ്റ്റര് അഭയാ കേസിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ മറയാണ് “കന്യാസ്ത്രീമഠത്തിലെ ലൈംഗികത”. ആദ്യം ആത്മഹത്യയാക്കാന് ശ്രമിച്ചവര് പിന്നെ സിസ്റ്റര് അഭയയുടെ മരണത്തിനു ഹേതുവായത് കന്യാസ്ത്രീമഠത്തിലെ ലൈംഗികതയാണ് എന്ന് വരുത്തി തീര്ത്തതോടെ യഥാര്ത്ഥ കുറ്റവാളികള് ഒരിയ്ക്കലും പിടിയ്ക്കപ്പെടുവാന് സാധ്യതയില്ലാത്ത തലത്തിലേയ്ക്ക് കേസ് എത്തപ്പെടുകയാണ് ചെയ്തിട്ടുള്ളത്. സിസ്റ്റര് അഭയയുടെ ദുര്മരണത്തിനു ഹേതുവായ സംഭവം അല്ലെങ്കില് വ്യക്തികള് കൃതൃമമായി സൃഷ്ടിച്ച ഈ ലൈംഗിക മറ വെട്ടിപ്പൊളിച്ചെങ്കില് മാത്രമേ അന്ന് രാത്രി പയസ് ടെന്ത് കോണ്വെന്റില് സംഭവിച്ച ദുരന്തത്തിന്റെ ഏഴു അയലത്തു പോലും എത്തിച്ചേരാന് അപസര്പ്പകര്ക്ക് കഴിയുള്ളൂ.
സിസ്റ്റര് അഭയ ആകസ്മികമായി കൊല്ലപ്പെട്ടതായിരിയ്ക്കണമെന്നില്ല. അവര് ഉന്മൂലനം ചെയ്യപ്പെടാന് തക്കവണ്ണം ദുരൂഹമായ മറ്റെന്തോ സംഭവം അവരുടെ ദുരൂഹമരണത്തിനും പിന്നില് ഉണ്ട് എന്നതാണ് വസ്തുത. ആ വസ്തുതയിലേയ്ക്ക് എത്തിച്ചേരാന് അന്വേഷകര്ക്ക് കഴിയാത്തത് “കന്യാസ്ത്രീമഠത്തിലെ ലൈംഗികത” എന്ന മറയുള്ളത് കൊണ്ടാണ്.
പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ ഓഫീസിനെ വരെ സ്വാധീനിയ്ക്കാന് കഴിയുന്നവര് ഉള്പ്പെട്ട എന്തോ ദുരൂഹത മറയ്ക്കപ്പെടാന് വേണ്ടിയാണ് സിസ്റ്റര് അഭയ കൊല്ലപ്പെട്ടത്. അത് കേവലം ലൈംഗിക വൈകൃതങ്ങളില് തളച്ചിട്ട് കേസിനെ അട്ടിമറിയ്ക്കാന് കൊലപാതകികള്ക്ക് കഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു. സിസ്റ്റര് അഭയയുടെ മരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പിടിയ്ക്കപ്പെട്ടവര് കുറ്റവാളികള് ആണെന്ന് സ്ഥാപിയ്ക്കാന് പ്രതികളാണെന്ന് ആരോപിയ്ക്കപ്പെട്ടവരെ കസ്റ്റഡിയില് രണ്ടുമാസമായി ലഭിച്ചിട്ടും സിബിഐയ്ക്ക് കഴിയാത്തത് അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടവര് നിരപരാധികളാണെന്ന ധാരണ പ്രചരിയ്ക്കപ്പെടാന് കാരണമാകുന്നില്ലേ? അല്ലെങ്കില് അവര് നിരപരാധികള് തന്നെയാണോ? ഈ മൂവരും കേസില് സംശയിയ്ക്കപ്പെടുന്നവരായിരിയ്ക്കാം. സംശയിയ്ക്കപ്പെടുന്നവരെല്ലാവരും കുറ്റവാളികള് ആകുന്നില്ലല്ലോ?
ഒമ്പത് വര്ഷം വിചാരണ തടവുകാരനായി മാതാവിന്റെ മയ്യിത്ത് പോലും കാണാന് പരോളോ ജാമ്യം പോലുമോ ലഭിയ്ക്കാതെ സേലം ജയിലില് കിടന്ന് നരകിച്ച വികലാംഗന് നിരപരാധിയാണെന്ന് ഒമ്പത് വര്ഷത്തിനു ശേഷം കോടതി കണ്ടെത്തിയപ്പോള് ഭാരതത്തിന്റെ പുകള്പെറ്റ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥിതിയാണ് പരാജയപ്പെട്ടത്. ഒരു കലാപത്തിന്റെ പേരില് പ്രതി ചേര്ക്കപ്പെട്ട് തുറങ്കിലടയ്ക്കപെട്ട എഴുപത്തി ആറു ചെറുപ്പക്കാര് നാലുവര്ഷത്തെ കാരാഗൃഹ വാസത്തിനു ശേഷം കുറ്റക്കാരല്ലാതായി മാറിയത് കഴിഞ്ഞ ദിവസമാണ്. അതുപോലെ ചെയ്യാത്ത തെറ്റിനാണ് സിസ്റ്റര് സെഫിയും ഫാദര് കോട്ടൂരും ഫാദര് പിതൃക്കയും സമൂഹത്തിന്റെ പരിഹാസത്തിനും നിയമ നടപടികള്ക്കും പാത്രമായതെങ്കില് അത് ആ സന്യാസിനിയോടും വൈദികരോടും ചെയ്ത തുല്യതയില്ലാത്ത ക്രൂരതയാണ്. അതല്ല അവരാണ് കുറ്റവാളികള് എങ്കില് അതിനു യുക്തിസഹമായ വസ്തുതകകള് നിരത്തി ഇവരെ വിചാരണയ്ക്കായി കോടതിയിലെത്തിയ്ക്കാന് അന്വേഷണ ഏജന്സികള്ക്ക് കഴിയണം.
സിസ്റ്റര് അഭയ കേസില് സി.ബി.ഐ ഇപ്പോള് എടുത്തിട്ടുള്ള നിലപാടുകളും നടപടികളും ചെരുപ്പിനൊപ്പം കാലു മുറിയ്ക്കുന്നതു പോലെയാണ്. അഭയയുടെ മരണം ആത്മഹത്യ അല്ല അത് കൊലപാതകമായിരുന്നു എന്ന നിഗമനത്തില് അന്വേഷണ സംഘം എത്തിച്ചേര്ന്നകാലം മുതല് അന്വേഷണത്തെ വഴിതിരിച്ചു വിടാന് ശ്രമിച്ചവര് ഉണ്ടാക്കി കൊടുത്ത ചെരുപ്പിനൊപ്പം വെയ്ക്കാന് കഴിയുന്ന കാലുകള് തപ്പിയലഞ്ഞവര് അത് ലഭിയ്ക്കാതെ കിട്ടിയ കാലുകളെ മുറിച്ച് ചെരുപ്പിനൊപ്പമാക്കുന്ന വിദ്യായാണിന്ന് പരീക്ഷിയ്ക്കുന്നത്.
ഒന്നുകില് സിസ്റ്റര് അഭയയുടെ ദുരൂഹ മരണത്തിനു പിന്നില് പ്രവര്ത്തിച്ചവര് ഇപ്പോള് പിടിയിലായവര് തന്നെയാണെന്ന് സംശയത്തിനിട നല്കാതെ തെളിയിയ്ക്കാന് അപസര്പ്പകര്ക്ക് കഴിയണം. അല്ലെങ്കില് ആയിരം കുറ്റവാളികള് രക്ഷപെട്ടാലും ഒരു നിരപരാധി പോലും ശിക്ഷിയ്ക്കപ്പെടരുത് എന്ന ഭാരതീയ നീതിന്യായ നിര്വ്വഹണ തത്വത്തിന്റെ സത്ത ഉള്ക്കോണ്ടു കൊണ്ട് ഇപ്പോള് നടക്കുന്ന അന്വേഷണ പ്രഹസനം അവസാനിപ്പിച്ച് പിടിയിലായവരെ സമൂഹമദ്ധ്യത്തില് അവഹേളന പാത്രമാക്കുന്നതിന് അവസാനം ഉണ്ടാക്കണം.
ഇപ്പോള് നടക്കുന്ന പൊറാട്ട് അഭയകേസിന്റെ അന്വേഷണത്തെ എങ്ങും എത്തിയ്ക്കില്ല. കാരണം സിസ്റ്റര് അഭയ കൊല്ലപ്പെട്ടത് ആകസ്മികമായല്ല എന്നതു കൊണ്ട് തന്നെ! പിന്നില് പ്രവര്ത്തിച്ചത് ഒന്നോരണ്ടോ വൈദികരും ഏതെങ്കിലും സന്യാസിനിയും അല്ല. ഭാരത ഭരണ ചക്രത്തില് എക്കാലവും പിടിമുറുക്കാന് കഴിയുന്നവര് ഉള്പ്പെട്ട ഏന്തോ ഒന്ന് ഒളിയ്ക്കപ്പെടുവാന് വേണ്ടിയാണ് സിസ്റ്റര് അഭയ മരണപ്പെട്ടത്. അത് തെളിയിയ്ക്കപ്പെടാതിരിയ്ക്കാനാണ് ആദ്യം ആത്മഹത്യാ ആക്കപ്പെട്ടത്. പിന്നെ തന്ത്രപൂര്വ്വം കന്യാസ്ത്രീമഠത്തിലെ ലൈംഗിക വൈകൃതം എന്ന മറ നിര്മ്മിയ്ക്കപ്പെട്ടത്. ഇതിനൊക്കെ കഴിയുന്നവര് ഇന്നും ഭരണതലങ്ങളില് ഉണ്ടായതു കൊണ്ട് തന്നെയാണ് രണ്ടുമൂന്ന് പേര് അറസ്റ്റിലാകപ്പെടുകയും ഇവരിലൂടെ കേസന്വേഷണം അവസാനിപ്പിയ്ക്കപ്പെടാനുള്ള സാഹചര്യം ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്യുന്നത്!
Wednesday, October 15, 2008
വിശുദ്ധയെ വില്പനയ്ക്കായി....
അല്ഫോന്സാമ്മയെ മൊത്തക്കച്ചവടം നടത്താനായി ഒരു വെബ് സൈറ്റ്. വിശുദ്ധയായി പ്രഖ്യാപിയ്ക്കപ്പെട്ട സഹനത്തിന്റെ അമ്മയെ മൊത്തമായും ചില്ലറയായും വില്പനയ്ക്ക് വെച്ചിരിയ്ക്കുകയാണ് അല്ഫോന്സാമ്മ ഡോട് കോം എന്ന വെബ് സൈറ്റിന്റെ മുതലാളിമാര്. അല്ഫോന്സാമ്മയുടെ ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചിറങ്ങുന്നവര് സ്വാഭാവികമായും ഈ വെബ് സൈറ്റില് ചെല്ലും. എന്തെന്നാല് അല്ഫോന്സാമ്മാ ഡോട് കോം വേറെയില്ലല്ലോ?
പക്ഷേ അവിടെ ചെന്നാലോ? അടിമുതല് മുടി വരെ പരസ്യത്തിനായി സ്ഥലം പതിച്ച് നല്കിയിരിയ്ക്കുകയാണ്. ആര്ക്കും പരസ്യം ചെയ്യാം. ദോഷം പറയരുതല്ലോ? തപ്പി തപ്പി ചെന്നാല് ഭരണങ്ങാനത്തെ ചില ചിത്രങ്ങളും അല്ഫോന്സാമ്മയുടെ ഏതാനും പടങ്ങളും കാണാം.
എന്തായാലും ജീവിതം സഹനത്തിനും സ്നേഹത്തിനും ഉഴിഞ്ഞ് വെച്ചൊരു സന്യാസിനിയെ മൊത്തമായും ചില്ലറയായും തൂക്കി വില്ക്കാനായി കോപ്പുകൂട്ടുന്നത് കാണുമ്പോള് സഹതപിയ്ക്കുകയല്ലാതെ എന്തു ചെയ്യാന്?
ബൂലോഗത്തെ ഒരു പാതിരി അല്ഫോന്സാമ്മയുടെ ജീവിതത്തിലെ അത്ഭുതങ്ങള് എഴുതി കൂട്ടിയിരിയ്ക്കുന്നതു കണ്ടാല് അല്ഫോന്സാമ്മ പോലും ഞെട്ടിപ്പോകും. വിശുദ്ധ അല്ഫോന്സാമ്മയുടെ വിശുദ്ധി ഉള്കൊള്ളാന് കഴിയാതെ അവരുടെ അത്ഭുതങ്ങള് പ്രചരിപ്പിയ്ക്കാനിറങ്ങുന്നവര് കണ്കെട്ടാണ് വിശ്വാസം എന്നു ധരിച്ചവശായിരിയ്ക്കുന്ന കപട പൌരോഹത്യമാണ്. ബൂലോഗ പാതിരിയുടേയും അല്പ വിശ്വാസമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അല്ഫോന്സാമ്മ പുരാണത്തിലൂടെ പുറത്തേയ്ക്ക് വന്നത്.
സഹനത്തിനും സ്നേഹത്തിനും മേലേ മറ്റെന്ത് അത്ഭുതമാണ് ഒരു മനുഷ്യായുസ്സില് ഒരാള്ക്ക് കാട്ടാന് കഴിയുക. അത് ഏറ്റവും ഉന്നതമായ നിലയില് വെളിപ്പെടുത്തിയ ഒരു സന്യാസിനി അര്ഹിയ്ക്കുന്ന തലത്തിലേയ്ക്ക് ഉയര്ന്നപ്പോള് അതിനെ കച്ചവട വല്ക്കരിയ്ക്കാന് ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നവരോട് ആ വിശുദ്ധാത്മാവ് പൊറുക്കട്ടെ!.
Sunday, October 12, 2008
സിസ്റ്റര് അല്ഫോന്സാമ്മയ്ക്ക് പ്രണാമം.
വെറുപ്പിന്റേയും വിദ്വോഷത്തിന്റേയും പകയുടേയും പകരം വീട്ടലിന്റേയും ലോകത്തില് സഹനത്തിന്റേയും സഹാനുഭൂതിയുടേയും സ്നേഹത്തിന്റേയും സന്ദേശം ഉയര്ത്തിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ടാണ് കേരളത്തിലെ ഒരു കൊച്ചു ഗ്രാമത്തില് നിന്നും അല്ഫോന്സ എന്ന സന്യാസിനി ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമാകുന്നത്. ലോക ജനസംഖ്യയില് മൂന്നിലൊന്നും വിശ്വാസമര്പ്പിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഒരു മത വിഭാഗത്തിന്റെ ഏറ്റവും പരമമായ വിശ്വാസ തലത്തിലേയ്ക്ക് ഉയര്ത്തപ്പെടുന്ന ഒരു ആത്മാവ് ലോകത്തിന്റെ തന്നെ ശ്രദ്ധയെ അവര് വസിച്ചിരുന്നിടത്തേയ്ക്ക് ആവാഹിച്ചു കൊണ്ടു വന്ന മഹത്തായ നിമിഷങ്ങള്ക്കാണ് നാമിന്ന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചത്.
കണ്കെട്ടിന്റേയും ബ്ലാക്ക്മാജിക്കിന്റേയും അകമ്പടികളില്ലാതെ, ജനിച്ചു വളര്ന്ന സമൂഹത്തോട് സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഷയില് സംവേദിച്ച സിസ്റ്റര് അല്ഫോന്സ വിശുദ്ധയായി പ്രഖ്യാപിയ്ക്കപ്പെടുന്നത് ലോകത്തിന്റെ ഭാവം തന്നെ വിദ്വോഷമായി മാറിയ കാലഘട്ടത്തിലാണ് എന്നത് യാദൃശ്ചികമല്ല. ആഗോള മനുഷ്യ സമൂഹം അവനവന്ചേരികള് പണിതുയര്ത്തുന്ന കലുഷിതമായ വര്ത്തമാനകാല ജീവിത സാഹചര്യത്തില് സ്നേഹത്തിന്റേയും സഹനത്തിന്റേയും മഹത്വം ചര്ച്ച ചെയ്യപ്പെടാന് സിസ്റ്റര് അല്ഫോന്സാമ്മ ഒരു കാരണമാവുകയാണ് ചെയ്തത്.
വിശുദ്ധയാക്കപ്പെട്ട സന്യാസിനിയുടെ സഭയില് ഈശ്വര ചൈതന്യം തൊട്ടു തീണ്ടിയിട്ടില്ലാത്തവര് പൌരോഹത്യം കൈയ്യാളുന്നുണ്ട് എന്ന വസ്തുത വിശുദ്ധയാക്കപ്പെട്ടവളുടെ വിശുദ്ധിയെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതിനു ഹേതുവാകുന്നില്ല. സിസ്റ്റര് അല്ഫോന്സാമ്മയുടെ സഭയിലെ പൌരോഹത്യത്തിനും അല്ഫോന്സാമ്മ പാഠമാകേണ്ടുന്നതുണ്ട്. സമൂഹത്തില് സ്നേഹം പ്രചരിപ്പിയ്ക്കേണ്ടവര്, സഹനത്തിന്റെ മഹത്വം പ്രഘോഷിയ്ക്കേണ്ടവര് കോപത്തിന്റേയും ധാര്ഷ്ട്യത്തിന്റേയും പകയുടേയും പ്രചാരകരാകുന്ന കറുത്ത ദിനങ്ങളില് സിസ്റ്റര് അല്ഫോന്സാമ്മ മരണത്തിലും ഉയര്ത്തിപ്പിടിച്ച തത്വങ്ങള് തിരിച്ചറിയേണ്ടുന്ന മുഹൂര്ത്തം കൂടിയായിരുന്നു ഇന്ന് വത്തിക്കാനില് കഴിഞ്ഞു പോയത്.
സിസ്റ്റര് അല്ഫോന്സാമ്മയുടെ മധ്യസ്ഥതയില് സമാധാനം കരഗതമാകുന്നു എന്ന് ഏതെങ്കിലും വിശ്വാസിയ്ക്ക് തോന്നുന്നിടത്തോളം അയാളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം സിസ്റ്റര് അല്ഫോന്സാ പ്രഖ്യാപിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാ എങ്കിലും വിശുദ്ധതന്നെ.
സഹനത്തിന്റേയും സ്നേഹത്തിന്റേയും സന്ദേശം പേറി വിശുദ്ധരുടെ പട്ടികയിലേയ്ക്കുയര്ന്ന സിസ്റ്റര് അല്ഫോന്സാമയ്ക്ക് പ്രണാമം...
-------------------
ചിത്രം IBN ല് നിന്നും.
Subscribe to:
Posts (Atom)
