സംഭവങ്ങളാണല്ലോ വാര്ത്തകളായി പരിണമിയ്ക്കുന്നത്. ഒരു സംഭവം ഉണ്ടായിക്കഴിഞ്ഞാല് അതറിയുന്ന പത്രപ്രവര്ത്തകര് ആ സംഭവത്തെ തന്റെ ഭാഷാനൈപുണ്യവും ശൈലിയും ഉപയോഗിച്ച് പ്രസിദ്ധീകരണ യോഗ്യമായ വാര്ത്തയായി പത്രമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ അവതരിപ്പിയ്ക്കുന്നു. സംഭവത്തെ സമീപിയ്ക്കുന്ന പത്രപ്രവര്ത്തകന്റെ വീക്ഷണങ്ങളില് വരുന്ന വ്യത്യാസം അനുസരിച്ച് ഒരേ വിഷയം തന്നെ വ്യത്യസ്ത നിലപാടുകളിലൂടെ അവരവരുടെ വാക്കുകളിലൂടെ വാചകങ്ങളിലൂടെ വാര്ത്തയായി അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെടാം. അതായത് വിഷയം ഒന്ന്, എഴുതപ്പെടുന്ന വാക്കുകളും വാചകങ്ങളും ശൈലിയും വ്യത്യസ്തം. ഉദാഹരണമായി പൊന്ന്യത്ത് നടന്ന ബാങ്ക് കവര്ച്ചയിലെ പ്രതിയെ അറസ്റ്റ് ചെയ്ത വാര്ത്ത പത്രങ്ങള് റിപ്പോര്ട്ട് ചെയ്തത് നോക്കാം.
മലയാള മനോരമയില് വാര്ത്ത വന്നത് ഇങ്ങിനെ:
തലക്കെട്ട്: പൊന്ന്യം ബാങ്ക് കവര്ച്ച മുഖ്യ പ്രതി അറസ്റ്റില്.
കണ്ണൂര്: തലശ്ശേരി പൊന്ന്യം സഹകരണ ബാങ്ക് കവര്ച്ചാ കേസിലെ പ്രധാന പ്രതി തമിഴ്നാട് കാഞ്ചീപുരം മതുരാന്തകത്തെ ചിന്നമുരുകന് (28) അറസ്റ്റിലായി. തുടര്ന്ന് ഇവിടെ വായിക്കാം.
ഇതേ വാര്ത്ത ദീപികയില് വന്നത് ഇങ്ങിനെ:
തലക്കെട്ട്: പൊന്ന്യം ബാങ്ക് കവര്ച്ച : പ്രധാന പ്രതി അറസ്റ്റില്.
കണ്ണൂര്: തലശ്ശേരി പൊന്ന്യം സര്വ്വീസ് സഹകരണ ബാങ്കിന്റെ മെയിന് ശാഖയില് നിന്നും മൂന്നു കോടി രൂപയോളം വില വരുന്ന സ്വര്ണ്ണാഭരണങ്ങള് കൊള്ളയടിച്ച കേസിലെ പ്രധാന പ്രതിയെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. തമിഴ്നാട് കാഞ്ചീപുരം...അങ്ങിനെ വാര്ത്ത തുടരുന്നു.
കേരള കൌമുദി റിപ്പോര്ട്ട് ചെയ്തത് ഇങ്ങിനെ:
പൊന്ന്യം ബാങ്ക് കവര്ച്ച മുഖ്യ പ്രതി പിടിയില് എന്ന തലക്കെട്ടോടെ വാര്ത്ത വന്നു.
കണ്ണൂര്: തലശ്ശേരി പൊന്ന്യം സര്വ്വീസ് സഹകരണ ബാങ്ക് കൊള്ളയടിച്ച കേസിലെ മുഖ്യപ്രതി തമിഴ്നാട് പെരിങ്കളത്തൂരിലെ കാരാട്ടേ മുരുകന് എന്ന ചിന്ന മുരുകനെ (28) ചെന്നൈയിലെ ഒരു അജ്ഞാത കേന്ദ്രത്തില് നിന്നും അന്വേഷണ സംഘം പിടി കൂടി....വാര്ത്ത തുടരുന്നു.
മലയാളത്തിലിറങ്ങുന്ന മിക്കവാറും എല്ലാ പത്രങ്ങളും പൊന്ന്യത്തെ ബാങ്ക് കവര്ച്ചാ കേസിലെ മുഖ്യപ്രതിയെ പിടിച്ച വാര്ത്ത നല്കിയിരുന്നു. പക്ഷേ വാര്ത്ത തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടത് വ്യത്യസ്ത രീതിയിലായിരുന്നു എന്നു മാത്രം. ഒരോ പത്രത്തിലേയും ഡെസ്കില് ഉള്ളവരുടെ മനോധര്മ്മം അനുസരിച്ച് വാര്ത്തകള് തയ്യാറാക്കപ്പെടുകയും അച്ചടിയ്ക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. എല്ലായിപ്പോഴും അത് അങ്ങിനെ തന്നെയാണ്.
വാര്ത്തകള് ഒന്നു തന്നെയാകാം. പക്ഷേ അത് അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്ന രീതി, ഭാഷ, ശൈലി ഒക്കെയും തയ്യാറാക്കുന്ന വ്യക്തികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. പക്ഷേ ഖത്തറിലെ മീഡിയാ പ്രവര്ത്തകര് അങ്ങിനെയല്ല. കിട്ടുന്ന വാര്ത്തകള് ഒരാള് എഴുതുന്നു ബാക്കിയെല്ലാരും കൂടി കുത്തിയിരുന്നു ഫോട്ടോ കോപ്പിയെടുത്ത് അച്ചു നിരത്തുന്നു. പറയുന്നത് ഞാനല്ല. “ഞങ്ങള് ഐ.എം.എഫ് ഖത്തര് - ഇന്ത്യന് മീഡിയ ഫോറം അംഗങ്ങള്” എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന ഒരു ചങ്ങാതിയാണ്. വിഷയീഭവിച്ച വാര്ത്ത, ഖത്തറില് വീട്ടു ജോലിയ്ക്ക് വന്ന് സ്പോണ്സറുടെ ക്രൂരതകള്ക്ക് വിധേയനാകേണ്ടി വന്ന ഒരു സാധുവിനെ രക്ഷപെടുത്തിയതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്.
ഖത്തറിലെ ലീഡിങ്ങ് മലയാളം ഓണ്ലൈന് ഡെയിലി എന്നവകാശപ്പെടുന്ന “ഖത്തര് ടൈംസ്” എന്ന പത്രത്തില് (പക്ഷേ പത്രത്തില് ക്ലിക്കുമ്പോള് അഡ്രസ്സ് ബാറില് വരുന്നത് ഒരു ബ്ലോഗറുടെ പേരാണ്. അതെന്താണെന്ന് ആ പത്രത്തിന്റെ മുതലാളിയ്ക്ക് മാത്രമറിയാവുന്ന രഹസ്യം) പ്രസ്തുത വാര്ത്ത വന്നത് ഇങ്ങിനെ:
ദോഹ:ഖത്തറില് വീട്ടുഡ്രൈവര് വിസയിലെത്തിയെങ്കിലും ഒരാഴ്ചയ്ക്കകം സ്പോണ്സര് സൗദി മരുഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി രണ്ടരമാസത്തോളം നിര്ബന്ധിച്ച് ജോലിചെയ്യിച്ച പാലക്കാട് പുതുപ്പള്ളി സ്വദേശി ചോലന്കാട് റംഷാദ് സാമൂഹികപ്രവര്ത്തകരുടെയും ഇന്ത്യന് എംബസിയുടെയും ഇടപെടലിലൂടെ മോചിതനായി.
സൗദിയില് അല്ഹാസയ്ക്കടുത്ത് ഭക്ഷണമോ താമസസൗകര്യമോ ലഭിക്കാതെ സ്പോണ്സറുടെ വൃദ്ധരായ കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ ശുശ്രൂഷയ്ക്കും കാലികളെ മേയ്ക്കാനും നിയോഗിക്കപ്പെട്ട റംഷാദിന്റെ ദുരിതം അറിഞ്ഞ ദമാം ഇന്ത്യാ ഫ്രറ്റേര്ണിറ്റി ഫോറം പ്രവര്ത്തകര് വിവരം ഖത്തര് ഫ്രറ്റേര്ണിറ്റി ഫോറത്തിന് കൈമാറുകയായിരുന്നു.
ഇവിടെ വാര്ത്ത തുടരുന്നു.
ഇതേ വാര്ത്ത മാതൃഭൂമിയില് വന്നത് ദേണ്ടെ ഇങ്ങിനേയും.
ദോഹ: ഖത്തറില് വീട്ടുഡ്രൈവര് വിസയിലെത്തിയെങ്കിലും ഒരാഴ്ചയ്ക്കകം സ്പോണ്സര് സൗദി മരുഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി രണ്ടരമാസത്തോളം നിര്ബന്ധിച്ച് ജോലിചെയ്യിച്ച പാലക്കാട് പുതുപ്പള്ളി സ്വദേശി ചോലന്കാട് റംഷാദ് സാമൂഹികപ്രവര്ത്തകരുടെയും ഇന്ത്യന് എംബസിയുടെയും ഇടപെടലിലൂടെ മോചിതനായി.
സൗദിയില് അല്ഹാസയ്ക്കടുത്ത് ഭക്ഷണമോ താമസസൗകര്യമോ ലഭിക്കാതെ സ്പോണ്സറുടെ വൃദ്ധരായ കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ ശുശ്രൂഷയ്ക്കും കാലികളെ മേയ്ക്കാനും നിയോഗിക്കപ്പെട്ട റംഷാദിന്റെ ദുരിതം അറിഞ്ഞ ദമാം ഇന്ത്യാ ഫ്രറ്റേര്ണിറ്റി ഫോറം പ്രവര്ത്തകര് വിവരം ഖത്തര് ഫ്രറ്റേര്ണിറ്റി ഫോറത്തിന് കൈമാറുകയായിരുന്നു. മാതൃഭൂമി വാര്ത്ത ഇവിടെ തുടരുന്നു.
വാര്ത്തയിലെ ഈ കോപ്പീ പേസ്റ്റിന്റെ സാംഗത്യം ചൂണ്ടി കാണിക്കപ്പെട്ടപ്പോള് ഖത്തര് ടൈംസിന്റെ മുഖ്യ പത്രാധിപര് (?) മുന്നോട്ടു വെച്ച ന്യായമാണ് ചുവടെ.
ന്യായം നമ്പര് ഒന്ന്: മുഹമ്മദ് സഗീര് പണ്ടാരത്തില് said...
അഞ്ചല്,ഈ വാര്ത്ത മാതൃഭൂമി എന്നില് നിന്നോ മാതൃഭൂമിയില് നിന്നോ കോപ്പി അടിച്ചതല്ല,മറിച്ച് ഈ വാര്ത്ത മാതൃഭൂമിക്ക് വേണ്ടി തയ്യാറാക്കിയത് അഹമ്മദ് പാതിരപറ്റ എന്ന മാതൃഭൂമി ലേഖകനാണ്.സ്വാഭാവികമായും ഒരു വാര്ത്ത കിട്ടിയാല് അത് ഞങ്ങള് എല്ലാവരും(ഐ.എം.എഫ് ഖത്തര് - ഇന്ത്യന് മീഡിയ ഫോറം അംഗങ്ങള്) പരസ്പരം കൈമാറുക പതിവാണ്.അങ്ങിനെ ഉണ്ടായതിനാലാണ് നിങ്ങള്ക്ക് ഒരു ആരോപണം ഉന്നയിക്കാന് കഴിഞ്ഞത്.പിന്നെ ഞാന് എന്തു ചെയ്തോ അത് ചെയ്തു എന്നു തന്നെ പറയും,അതില് എനിക്ക് ഒരു മടിയും ഇല്ല എന്ന് ഇനിയും മനസിലാക്കിയാല് നന്നായിരുന്നു.
October 21, 2009 8:05 AM
ന്യായം നമ്പര് രണ്ട്: മുഹമ്മദ് സഗീര് പണ്ടാരത്തില് said...
അഞ്ചല്,മറന്ന ഒരു കാര്യമെഴുതാന് വേണ്ടി,ഇനിയും ഈ ന്യൂസ്സ് ബുള്ളറ്റിനില് ഖത്തറില് നിന്നുള്ള (ഇതില് അതു മാത്രമേ ഉള്ളൂ) പല വാര്ത്തകളിലും മറ്റു പല പത്രങ്ങളിലെ വാര്ത്തകളോട് സാമ്യം കാണും.ഇതിനു കാരണം ഞങ്ങള് എല്ലാവരും(ഐ.എം.എഫ് ഖത്തര് - ഇന്ത്യന് മീഡിയ ഫോറം അംഗങ്ങള്)വാര്ത്തകള് പരസ്പരം കൈമാറുക പതിവാണ്. ഇതെല്ലാം അടിച്ചുമാറ്റിയതാണ് എന്ന് ധരിക്കരുത്.കാളപെറ്റു എന്നു കേള്ക്കുമ്പോള് കയരെടുക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ ഈ രീതി ഒന്നു മാറ്റുക.ഇതിലേ പോയാല് അവിടെ വായിക്കാം
പരസ്പരം കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ട വാര്ത്തയുടെ കോലമാണ് മുകളില് തൂക്കിയിട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. സാമ്യമെന്നാല് ഇതാണ് സാമ്യം. സയാമീസ് സാമ്യം! അതായത് ഖത്തറിലെ ഇന്ഡ്യന് മീഡിയ ഫോറത്തിനു ഒരു വാര്ത്ത കിട്ടിയാല് ആരെങ്കിലും ഒരാള് വാര്ത്ത എഴുതുന്നു. ബാക്കിയെല്ലാവരും വട്ടം കൂടിയിരുന്ന് കോപ്പിയെടുത്ത് അവരവരുടെ ജിഹ്വാകളിലേയ്ക്ക് അയയ്ക്കുന്നു! ആ മാധ്യമങ്ങള് അത് കത്രിക വെയ്ക്കാതെ അതേപടി അച്ചടിയ്ക്കുന്നു. വായനക്കാരന് വെള്ളം തൊടാതെ വിഴുങ്ങുന്നു!
ഹോ....ഒരൊന്നൊന്നര പത്രപ്രവര്ത്തനം തന്നെ. പത്രപ്രവര്ത്തകന് എന്നവകാശപ്പെടുന്ന, ഐ.എം.എഫ് ഖത്തറിന്റെ ഒരംഗം എന്നവകാശപ്പെടുന്ന ഒരാളാണ് ഈ പ്രസ്ഥാവന നടത്തിയിയ്ക്കുന്നത് എന്നതിനാല് ഈ വെളിപ്പെടുത്തല് ഗുരുതരമായ ഏറ്റുപറച്ചില് അല്ലേ? ഖത്തറിലെ ഇന്ഡ്യന് മാധ്യമ പ്രവര്ത്തകരുടെ പത്രപ്രവര്ത്തനം എന്നാല് കൂട്ട കോപ്പിയടിയാണോ?
അന്യായങ്ങളെ ന്യായങ്ങളാക്കുക മേപ്പടി “പത്രക്കാരന്റെ” ചര്യയാണ്. പക്ഷേ തന്റെ ചെയ്തി പിടിയ്ക്കപ്പെട്ടപ്പോള് തലയൂരാന് ഒരു വിഭാഗം പത്രപ്രവര്ത്തകരെ അപ്പാടെ കോപ്പിയടിക്കാരായി ചിത്രീകരിച്ച മീഡിയ ഫോറത്തിന്റെ അംഗത്തിനോടു സഹതപിയ്ക്കുകയല്ലാതെ മറ്റെന്തു ചെയ്യാന്.
പൊന്ന്യത്തെ ബാങ്ക് കൊള്ളയും ബൂലോഗത്തെ അക്ഷര കൊള്ളയും തമ്മില് എവിടെയാണ് വേര്തിരിവ്? മോഷണം എവിടെയാണെങ്കിലും മോഷ്ടാവ് കള്ളന് അല്ലാതെ മറ്റാരുമാകുന്നില്ലല്ലോ?
കലികാലവൈഭവം!
Thursday, October 22, 2009
Wednesday, October 21, 2009
മാലിന്യം (കവിത)
കടിച്ചു
തുപ്പിയ
കോഴിക്കാല്.
കൊച്ചന്റെ
അപ്പിയിട്ട
സ്നഗ്ഗി.
പഴമായ
കഞ്ഞി
പഴങ്കഞ്ഞി.
നാറിയ
കറി
കാറ്
കേറിയ
കണ്ടന്
പൂച്ച
പണ്ടം
ചാടിയ
ചുണ്ടെലി
കറിയേടെ
ചീഞ്ഞ
മഞ്ഞഞ്ഞ
ജട്ടി.
ആളൊഴിഞ്ഞ
അഴുകിയ
ആള്വെയിസ്.
ഉറക്കമൊഴിഞ്ഞ
ലാറ്റക്സ്
ആത്മഹത്യ
ചെയ്ത
ബൂലോഗ
കവിതേടെ
ജീര്ണ്ണിച്ച
പ്രേതം.
തുപ്പിയ
കോഴിക്കാല്.
കൊച്ചന്റെ
അപ്പിയിട്ട
സ്നഗ്ഗി.
പഴമായ
കഞ്ഞി
പഴങ്കഞ്ഞി.
നാറിയ
കറി
കാറ്
കേറിയ
കണ്ടന്
പൂച്ച
പണ്ടം
ചാടിയ
ചുണ്ടെലി
കറിയേടെ
ചീഞ്ഞ
മഞ്ഞഞ്ഞ
ജട്ടി.
ആളൊഴിഞ്ഞ
അഴുകിയ
ആള്വെയിസ്.
ഉറക്കമൊഴിഞ്ഞ
ലാറ്റക്സ്
ആത്മഹത്യ
ചെയ്ത
ബൂലോഗ
കവിതേടെ
ജീര്ണ്ണിച്ച
പ്രേതം.
Tuesday, October 20, 2009
മഴ (കവിത)
ദിഗ്ഖണ്ഡങ്ങള്
പൊട്ടി
ഇടി
വെട്ടി
വഴി
യൊട്ടി
മഴ
പൊട്ടി.
ചറപറ
പറചറ
ചറപറ
പറചറ
ചറപറ
പറചറ
ചറപറ
പറചറ
ചറപറ
പറചറ
ചറപറ
പറചറ
ചറോ
പറോ
പറോ
ചറോ
ച..
റ..
പ..
റ..
കാറൊഴിഞ്ഞു
മഴയൊഴിഞ്ഞു.
പൊട്ടി
ഇടി
വെട്ടി
വഴി
യൊട്ടി
മഴ
പൊട്ടി.
ചറപറ
പറചറ
ചറപറ
പറചറ
ചറപറ
പറചറ
ചറപറ
പറചറ
ചറപറ
പറചറ
ചറപറ
പറചറ
ചറോ
പറോ
പറോ
ചറോ
ച..
റ..
പ..
റ..
കാറൊഴിഞ്ഞു
മഴയൊഴിഞ്ഞു.
കാറ്റു വീഴ്ച (കവിത)
യുഗയുഗനാനന്തരങ്ങളായി
മറ്റാര്ക്കോവേണ്ടി വിളങ്ങുമീ
ബൂലോഗകവിതേ....
നിന്നാസനമൂര്ത്തിയില്
നിര്ഗ്ഘോഷാര്മ്മാദം.
ഇന്നലെ നീ
സമ്മോഹിനിയായിരുന്നു.
നിന്നില്കാറ്റു വീണപ്പോള്
ഞാന് വിലറങ്ങോളിച്ച
ലറിയറലിച്ചോറിങ്ങിയത്!
ഒരിടത്തുജനിച്ചകവിതേ
നീയിനിമറ്റൊരുടത്തിലായീ
നിര്വ്വാണമ്പുല്കിതലോടിടുന്നാ-
രുവാങ്ങുമിന്നാരുവാങ്ങുമീയാര-
മത്തിന്റെരോമാശയം?
രോമമില്ലാതാഴ്വാരങ്ങളിനി
രാമരാമംജപിയ്ക്കമര്ത്ഥമില്ലായ്ക-
കള്ക്കായിതീരുമൊരാര്ജ്ജവ-
പുംഗവസരോവരഗംഗയമുനാ
സരസ്വതീയാമങ്ങള്ക്കരികേ.
എന്തിനുവേറൊരുസൂര്യാസ്ഥമനയീ-
കാല്വരികൂടയില്നീയാറാടുന്നയീ-
നേരത്തോടിന്നുനീനാളെനീ.
മറ്റന്നാള്നീ...മറ്റന്നാള്നീ.
ഇന്നലെനിന്നെയായശോക
മരത്തിഞ്ചോട്ടില് കണ്ട
വേളയില്നീയെന്നോടുചൊല്ലീ
നീയെന്നോടുചൊല്ലീ.
സുന്ദരോപസുന്ദരന്മാരാലാ-
സുപ്തസുവര്ണ്ണത്തേരില്
യുഗാന്തരപ്രാന്തപര്വ്വത
ശിഖരേ....ശിഖരേ!
മണ്ടരിയെനിയ്ക്കേതുമല്ലെ-
ങ്കിലുമീകാറ്റുവീഴ്ചയെനിയ്ക്കസ്സഹ്യ
മല്ലോ..എനിയ്ക്കസ്സഹ്യമല്ലോ.
എനിയ്ക്കസ്സഹ്യമല്ലോ.
അസ്സഹ്യമല്ലോ.
മറ്റാര്ക്കോവേണ്ടി വിളങ്ങുമീ
ബൂലോഗകവിതേ....
നിന്നാസനമൂര്ത്തിയില്
നിര്ഗ്ഘോഷാര്മ്മാദം.
ഇന്നലെ നീ
സമ്മോഹിനിയായിരുന്നു.
നിന്നില്കാറ്റു വീണപ്പോള്
ഞാന് വിലറങ്ങോളിച്ച
ലറിയറലിച്ചോറിങ്ങിയത്!
ഒരിടത്തുജനിച്ചകവിതേ
നീയിനിമറ്റൊരുടത്തിലായീ
നിര്വ്വാണമ്പുല്കിതലോടിടുന്നാ-
രുവാങ്ങുമിന്നാരുവാങ്ങുമീയാര-
മത്തിന്റെരോമാശയം?
രോമമില്ലാതാഴ്വാരങ്ങളിനി
രാമരാമംജപിയ്ക്കമര്ത്ഥമില്ലായ്ക-
കള്ക്കായിതീരുമൊരാര്ജ്ജവ-
പുംഗവസരോവരഗംഗയമുനാ
സരസ്വതീയാമങ്ങള്ക്കരികേ.
എന്തിനുവേറൊരുസൂര്യാസ്ഥമനയീ-
കാല്വരികൂടയില്നീയാറാടുന്നയീ-
നേരത്തോടിന്നുനീനാളെനീ.
മറ്റന്നാള്നീ...മറ്റന്നാള്നീ.
ഇന്നലെനിന്നെയായശോക
മരത്തിഞ്ചോട്ടില് കണ്ട
വേളയില്നീയെന്നോടുചൊല്ലീ
നീയെന്നോടുചൊല്ലീ.
സുന്ദരോപസുന്ദരന്മാരാലാ-
സുപ്തസുവര്ണ്ണത്തേരില്
യുഗാന്തരപ്രാന്തപര്വ്വത
ശിഖരേ....ശിഖരേ!
മണ്ടരിയെനിയ്ക്കേതുമല്ലെ-
ങ്കിലുമീകാറ്റുവീഴ്ചയെനിയ്ക്കസ്സഹ്യ
മല്ലോ..എനിയ്ക്കസ്സഹ്യമല്ലോ.
എനിയ്ക്കസ്സഹ്യമല്ലോ.
അസ്സഹ്യമല്ലോ.
Monday, October 19, 2009
അസംഭവ്യമല്ലാത്തത്...
അന്ന്,
അന്നെന്നു പറഞ്ഞാല് ഒരു പത്തിരുപത് വര്ഷം മുന്നേ. പഞ്ചാബില് ഖാലിസ്ഥാന് വാദികളുടെ വെടിയുണ്ടെയ്ക്കിരയാകേണ്ടി വന്നിരുന്നത് വെറും സാധാരണക്കാര്. ഭീകരവാദികളുടെ പൈശാചികമായ കശ്ശാപ്പുകള്ക്ക് വിധേയരാകുന്ന സാധുക്കളുടെ ചിത്രങ്ങളും വാര്ത്തകളും ഇല്ലാതെ അക്കാലത്ത് ഒരു പത്രവും നമ്മുക്ക് മുന്നിലേയ്ക്കെത്തിയിട്ടില്ല. കൊലചെയ്യപ്പെടുന്നത് എന്തിനു വേണ്ടി എന്നു പോലും അറിയാതെ എപ്പോഴും കടന്നു വരാവുന്ന വെടിയുണ്ടയ്ക്ക് മുന്നില് ദിനേന അവിടെ പിടഞ്ഞ് വീണത് നൂറുകണക്കിനാള്ക്കാരായിരുന്നു.
ജിഹാദിന്റെ പേരില് കാശ്മീരില് അന്നും ഇന്നും കശ്ശാപ്പ് തുടരുന്നു. ഭാരതത്തിന്റെ കണ്ണീരായി കാശ്മീര് മാറിപ്പോയിരിയ്ക്കുന്നു. ഒരു തേങ്ങല് പോലും ബാക്കി വെയ്ക്കാതെ, നിസ്സാഹയ ജന്മങ്ങള് അതിര്ത്തി കടന്നു വരുന്ന കൂലി പട്ടാളത്തിന്റെ തോക്കിന് മുനമ്പില് പിടഞ്ഞു വീഴുന്നു. ഭീകരവാദത്തിനു മതമോ ഭീകരവാദിയ്ക്കു ദൈവമോ ഇല്ലാ എന്ന തിരിച്ചറിവ് ലോകത്തിനുണ്ടെങ്കിലും ആവശ്യത്തിനെപ്പോഴും എടുത്തുപയോഗിയ്ക്കാന് തക്കപാകത്തില് തീവ്രവാദത്തേയും ഭീകരവാദത്തേയും കരുതി വെയ്ക്കുന്നവര് അന്നും ഇന്നും എന്നും എപ്പോഴും കൊടുങ്കാറ്റു കൊയ്തു കൊണ്ടേയിരിയ്ക്കുന്നു.
ആന്ധ്രയിലും ജാര്ക്കണ്ടിലും ആസാമിലും ഒറീസയിലും ബംഗാളിലും ബീഹാറിലും ഒക്കെയും ആരും എപ്പോഴും പ്രാകൃതമായി കൊല ചെയ്യപ്പെടാം. ഒരിടത്ത് അതിര്ത്തി കടന്നു വരുന്ന ഭീകരരെങ്കില് മറ്റൊരിടത്ത് രജ്യത്തിനകത്തുള്ള തീവ്രവിഭാഗങ്ങളാണ് കശ്ശാപ്പുകള് ഒരുക്കുന്നത് എന്ന വ്യത്യാസം മാത്രം. തലയറ്റു വീഴുന്നത് എപ്പോഴും ഒന്നും അറിയാത്ത സാധുക്കള് തന്നെ. രാജ്യത്തോടോ ജനതയോടോ കൂറില്ലാത്ത ഭരണ കര്ത്താക്കള് അധികാര കേന്ദ്രങ്ങളില് എത്തിയതിന്റെ അനന്തരഫലമാണ് നാമിന്ന് അനുഭവിയ്ക്കുന്നത്. കൊലയും കൊള്ളയും കുലത്തൊഴിലായി കൊണ്ടു നടക്കുന്നവര് ഭരണ സിരാകേന്ദ്രത്തില് എത്തുന്നതിനെ തടയാന് നമ്മുടെ പുകള് പെറ്റ ജനാധിപത്യത്തിനു കഴിയാത്തത് നാടിനെ കുട്ടിച്ചോറാക്കി കൊണ്ടേയിരിയ്ക്കുന്നു. ശത്രുക്കള് തന്നെ രാജ്യം ഭരിയ്ക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തില് തലച്ചോറില് അണുബാധയേറ്റ ഏതൊരുവനും ഒരായുധം പോലുമില്ലാതെ ആരേയും കൊലപ്പെടുത്താം. ഒരുവന് നിശ്ചയിച്ച് ഇറങ്ങണം എന്നു മാത്രം.
പക്ഷേ നമ്മള്...പ്രബുദ്ധരായവര് കരുതിയത് അതൊക്കെ അങ്ങ് അകലെയല്ലേ? നമ്മള് ഇവിടെ ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം കരങ്ങളിലല്ലേ? നമ്മളെ അതൊന്നും ബാധിയ്ക്കുകയില്ലല്ലോ എന്നാണ്. നമ്മള് സുഖ സുഷുപ്തിയിലായിരുന്നു. ഭാരതത്തിന്റെ ഇതര ഗ്രാമാന്തരങ്ങളില് ചോരപ്പുഴയൊഴികിയപ്പോള് ചാനലുകളില് തത്സമയം അതൊക്കെയും കണ്ട് നാം സായൂജ്യമടയുകയായിരുന്നു.
പക്ഷേ ഇന്ന്.
ചാവുകള് നമ്മെയും തേടിയെത്തിയിരിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ പശുവിനെ കറക്കാന് പോകുന്നവന്, ഒടിച്ചു കെട്ടിയ ചായപ്പീടികയില് ചായ കച്ചോടം നടത്തി അന്നം തേടുന്നവന്, വീട്ടില് നിന്നും യാത്രയ്ക്കായി ഒരുങ്ങി ഇറങ്ങിയവന്, പഠിയ്ക്കാനായി വീടു വിട്ടിറങ്ങുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങള്, വീട്ടമ്മമാര്, സര്ക്കാര് ജീവനക്കാര്, ആരും എപ്പോഴും മരിച്ചു വീഴാം. അസംതൃപ്തരായ ചെറുപ്പക്കാരുടെ എണ്ണം നമ്മുടെ നാട്ടിലും കൂടുകയാണ്. അസംതൃപ്തര്ക്ക് പണവും പരിവാരവും ഒരുക്കാന് ദേശവിരുദ്ധ ശക്തികള് എണ്ണയിട്ട യന്ത്രം പോലെ പ്രവര്ത്തിയ്ക്കുന്നു. രാവെന്നോ പകലെന്നോ വ്യത്യസമില്ലാതെ ഗ്രാമാന്തരങ്ങള് തോറും കള്ളപ്പണവുമായി കയറിയിറങ്ങുന്നു. അത്താഴ പഷ്ണിക്കാരന് കള്ളപ്പണത്തിന്റെ മായികലോകത്തിലേയ്ക്ക് എത്തിപ്പെടാന് മനസ്സാക്ഷിയെ ഒരു നിമിഷം മറന്നാല് മതി എന്ന നിലയിലേയ്ക്ക് കാര്യങ്ങള് എത്തിയിരിയ്ക്കുന്നു.
എന്താണ് അസംഭവ്യം?
പുലര്ച്ചേ പിഞ്ചു കുഞ്ഞുങ്ങളേയും കൊണ്ട് സ്കൂളുകളിലേയ്ക്ക് പോകുന്ന സ്കൂള് ബസ്സുകള് ഒരു കത്തിമുനയുടെ മുന്നില് തട്ടിയെടുക്കപ്പെടാം.
റെയില് പാളങ്ങളില് പടക്കം പൊട്ടുന്ന ലാഘവത്തില് ബൊംബുകള് പൊട്ടാം.
നിന്നു തിരിയാനിടമില്ലാത്ത ചന്തകളിലും ബസ്റ്റേഷനുകളിലും പൊതുസ്ഥലങ്ങളിലും മറച്ചു വെയ്ക്കപ്പെട്ട ആര്.ഡി.എക്സ് എപ്പോള് വേണമെങ്കിലും ആയിരങ്ങളെ കൊന്നൊടുക്കാം.
പാലങ്ങള്ക്ക് ബോംബുവെയ്ക്കാന് ഒരുവന് ഒരുമ്പെട്ടാല് അവനത് ചെയ്യാന് എന്താണ് തടസ്സമാകുന്നത്?
സര്ക്കാര് കാര്യാലയങ്ങളോ കോടതികളോ കളക്ട്രേറ്റുകളോ എന്തിനു സെക്രട്ടറിയേറ്റുപോലും എപ്പോള് വേണമെങ്കിലും അക്രമിയ്ക്കപ്പെടാം.
ശുദ്ധജലവിതരണ ശൃംഗലകളില് വിഷം കലര്ത്തപ്പെടാം. എന്ത് സുരക്ഷയാണ് നമ്മുടെ ശുദ്ധജല വിതരണ സംവീധാനങ്ങള്ക്കുള്ളത്?
വൈദ്യുതി വിതരണ സംവീധാനം അട്ടിമറിയ്ക്കപ്പെടാം. വൈദ്യുതി ടവറുകള്ക്ക് ക്ഷതം വരുത്തുവാന് എന്തു ബുദ്ധിമുട്ടാണ് ഒരിമ്പിട്ടിറങ്ങുന്ന ഒരുവനുള്ളത്?
ആശുപത്രികള് അക്രമിയ്ക്കപ്പെടാം. ജീവനു കേഴുന്ന രോഗികള് പോലും ബന്ധിയാക്കപ്പെടാം.
പത്തു നാല്പതു ലക്ഷം ജീവനുകളെ വെള്ളത്തില് മുക്കികൊല്ലാന് മുല്ലപ്പെരിയാര് ലക്ഷ്യമാക്കപ്പെടാം. ആര്ക്കാണ് തടയാന് കഴിയുക? ഡാമുകളെ തകര്ത്ത് മടങ്ങുവാന് ഒരുമ്പെട്ടിറങ്ങുന്ന ആര്ക്കാണ് ലക്ഷ്യ പൂര്ത്തീകരണം അസ്സാധ്യമാകുന്നത്? നമ്മുടെ ഡാമുകള്ക്ക് എന്ത് സുരക്ഷിതത്വമാണുള്ളത്?
എന്താണ് അസംഭവ്യം?
ആയിരക്കണക്കിനു ചെറുപ്പക്കാര് ആയുധം എടുക്കണ്ട - മലയാള മണ്ണില് മരണം വിതയ്ക്കാന്. വിരലിലെണ്ണാവുന്നവര് വിധ്വംസകര്ക്ക് വിധേയരായാല് നിമിഷങ്ങള് അധികമാണ് ഭൂമിമലയാളം ശവപ്പറമ്പാകാന്.
തലച്ചോറില് വിധ്വംസനത്തിന്റെ വിഷബാധയേറ്റ അസംതൃപ്തരായ ചെറുപ്പക്കാര് നമ്മുടെ തെരുവുകളില് അശ്ശാന്തി വിതച്ചു തുടങ്ങിയിരിയ്ക്കുന്നത് നാമിന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു. മുഖ്യധാരാ രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടികള് കോര്പ്പറേറ്റുകളായി അധഃപതിയ്ക്കുമ്പോള് അശ്ശരണരുടെ എണ്ണം കൂടും. അപ്പോള് അവര് തങ്ങള്ക്ക് തണലാകുന്നവരുടെ ചൊല്പ്പടിയ്ക്കു തുള്ളാന് ബാധ്യസ്ഥരാകും.
വിപ്ലവ ബോധം സിരകളെ ബാധിച്ച ഒരു യുവ സമൂഹമാണ് നമ്മുടേത്. തിളയ്ക്കുന്ന ആ ചിന്തകളെ ഇന്ന് നേര് വഴിയ്ക്ക് നയിയ്ക്കാന് നമ്മുടെ മുഖ്യധാരാ രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടികള്ക്ക് കഴിയുന്നതേയില്ല. അധികാരം എന്ന ഒരൊറ്റ പൊതുമിനിമം പരിപാടിയില് എല്ലാ രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടികളും എത്തി നില്ക്കുന്നു. ഫലമോ? ആര്ക്കും ആയുധമെടുക്കാം എന്ന നിലയ്ക്ക് കാര്യങ്ങള് എത്തിയിരിയ്ക്കുന്നു.
പത്തിരുപത് ചെറുപ്പക്കാര് ആയുധമെടുക്കാന് തീരുമാനിച്ചാല്.... മരിച്ചു വീഴുന്നത് ആയിരങ്ങളാകാം. അത് ആരംഭിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു. നക്സലുകള്, ഗുണ്ടകള്, ഭീകരവാദികള്,സിമി, ജിഹാദികള്, അയ്യംങ്കാളി പട പേരെന്തു തന്നെയുമാകാം. അവര് എപ്പോഴും കടന്നു വരാം. നാം ചാവിനു കാത്തിരിയ്ക്കുക...കരുതിയിരുന്നിട്ടിനി കാര്യമൊന്നുമില്ല. മരണം ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്ടില് ചിറക് വിരിച്ച് കഴിഞ്ഞു. മസ്തിഷ്കത്തില് പുഴുക്കുത്തു വീണ യുവതയുടെ ഭ്രാന്തിനു വളം വെച്ചു കൊടുക്കുകയാണ് നമ്മുടെ ഭരണ കൂടം. അധികാരം എന്ന ഒറ്റ അജണ്ടയില് ജനതയെ മറക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടികള് നാടിനെ കൊലക്കളമാക്കിയിരിയ്ക്കുന്നു.
ഭീകരത നമ്മുടെ നാടിനും അന്യമല്ല. അല്ലെങ്കില് ഭീകരര്ക്ക് ആരും അന്യരല്ല. കൊല ചെയ്യപ്പെടാന് പാകത്തില് നിന്നു കൊടുക്കുക എന്നതാണ് നമ്മുടെ ധര്മ്മം. കശ്ശാപ്പുചെയ്യുക എന്ന അവരുടെ ധര്മ്മം അവര് തെല്ലിട വൈകാതെ ചെയ്തുകൊള്ളും. എപ്പോള് ചാവു വിതയ്ക്കണം എന്നതില് മാത്രമേ തീരുമാനമാകാനുള്ളു. അതവരുടെ തീരുമാനം. എപ്പോള് വേണമെങ്കിലും അതു സംഭവിയ്ക്കാം. അതിനെ മറികടക്കാന് നമ്മുടെ സര്ക്കാര് സംവീധാനങ്ങള്ക്ക് കഴിയില്ല. സംഭവ ശേഷം ജൂഡിഷ്യല് അന്വേഷണം നടത്തുക എന്ന സര്ക്കാര് കാര്യം മുറപോലെ നടക്കുമെന്നു മാത്രം.
വിധ്വംസകരുടെ വിരലില് കെട്ടിയ കളിപ്പാവകളായി നമ്മുടെ യുവത്വം അധഃപതിയ്ക്കാന് കാരണം പിടുപ്പുകെട്ട ഭരണകൂടങ്ങളാണ്. രാജനീതിയറിയാത്ത രാജാക്കന്മാര് രാജ്യം ഭരിയ്ക്കുമ്പോള് പ്രജകള്ക്ക് ചെയ്യാനുള്ളത് ചാവുകള്ക്ക് തലചായിച്ചു കൊടുക്കുക എന്നതുമാത്രമാണ്!
അന്നെന്നു പറഞ്ഞാല് ഒരു പത്തിരുപത് വര്ഷം മുന്നേ. പഞ്ചാബില് ഖാലിസ്ഥാന് വാദികളുടെ വെടിയുണ്ടെയ്ക്കിരയാകേണ്ടി വന്നിരുന്നത് വെറും സാധാരണക്കാര്. ഭീകരവാദികളുടെ പൈശാചികമായ കശ്ശാപ്പുകള്ക്ക് വിധേയരാകുന്ന സാധുക്കളുടെ ചിത്രങ്ങളും വാര്ത്തകളും ഇല്ലാതെ അക്കാലത്ത് ഒരു പത്രവും നമ്മുക്ക് മുന്നിലേയ്ക്കെത്തിയിട്ടില്ല. കൊലചെയ്യപ്പെടുന്നത് എന്തിനു വേണ്ടി എന്നു പോലും അറിയാതെ എപ്പോഴും കടന്നു വരാവുന്ന വെടിയുണ്ടയ്ക്ക് മുന്നില് ദിനേന അവിടെ പിടഞ്ഞ് വീണത് നൂറുകണക്കിനാള്ക്കാരായിരുന്നു.
ജിഹാദിന്റെ പേരില് കാശ്മീരില് അന്നും ഇന്നും കശ്ശാപ്പ് തുടരുന്നു. ഭാരതത്തിന്റെ കണ്ണീരായി കാശ്മീര് മാറിപ്പോയിരിയ്ക്കുന്നു. ഒരു തേങ്ങല് പോലും ബാക്കി വെയ്ക്കാതെ, നിസ്സാഹയ ജന്മങ്ങള് അതിര്ത്തി കടന്നു വരുന്ന കൂലി പട്ടാളത്തിന്റെ തോക്കിന് മുനമ്പില് പിടഞ്ഞു വീഴുന്നു. ഭീകരവാദത്തിനു മതമോ ഭീകരവാദിയ്ക്കു ദൈവമോ ഇല്ലാ എന്ന തിരിച്ചറിവ് ലോകത്തിനുണ്ടെങ്കിലും ആവശ്യത്തിനെപ്പോഴും എടുത്തുപയോഗിയ്ക്കാന് തക്കപാകത്തില് തീവ്രവാദത്തേയും ഭീകരവാദത്തേയും കരുതി വെയ്ക്കുന്നവര് അന്നും ഇന്നും എന്നും എപ്പോഴും കൊടുങ്കാറ്റു കൊയ്തു കൊണ്ടേയിരിയ്ക്കുന്നു.
ആന്ധ്രയിലും ജാര്ക്കണ്ടിലും ആസാമിലും ഒറീസയിലും ബംഗാളിലും ബീഹാറിലും ഒക്കെയും ആരും എപ്പോഴും പ്രാകൃതമായി കൊല ചെയ്യപ്പെടാം. ഒരിടത്ത് അതിര്ത്തി കടന്നു വരുന്ന ഭീകരരെങ്കില് മറ്റൊരിടത്ത് രജ്യത്തിനകത്തുള്ള തീവ്രവിഭാഗങ്ങളാണ് കശ്ശാപ്പുകള് ഒരുക്കുന്നത് എന്ന വ്യത്യാസം മാത്രം. തലയറ്റു വീഴുന്നത് എപ്പോഴും ഒന്നും അറിയാത്ത സാധുക്കള് തന്നെ. രാജ്യത്തോടോ ജനതയോടോ കൂറില്ലാത്ത ഭരണ കര്ത്താക്കള് അധികാര കേന്ദ്രങ്ങളില് എത്തിയതിന്റെ അനന്തരഫലമാണ് നാമിന്ന് അനുഭവിയ്ക്കുന്നത്. കൊലയും കൊള്ളയും കുലത്തൊഴിലായി കൊണ്ടു നടക്കുന്നവര് ഭരണ സിരാകേന്ദ്രത്തില് എത്തുന്നതിനെ തടയാന് നമ്മുടെ പുകള് പെറ്റ ജനാധിപത്യത്തിനു കഴിയാത്തത് നാടിനെ കുട്ടിച്ചോറാക്കി കൊണ്ടേയിരിയ്ക്കുന്നു. ശത്രുക്കള് തന്നെ രാജ്യം ഭരിയ്ക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തില് തലച്ചോറില് അണുബാധയേറ്റ ഏതൊരുവനും ഒരായുധം പോലുമില്ലാതെ ആരേയും കൊലപ്പെടുത്താം. ഒരുവന് നിശ്ചയിച്ച് ഇറങ്ങണം എന്നു മാത്രം.
പക്ഷേ നമ്മള്...പ്രബുദ്ധരായവര് കരുതിയത് അതൊക്കെ അങ്ങ് അകലെയല്ലേ? നമ്മള് ഇവിടെ ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം കരങ്ങളിലല്ലേ? നമ്മളെ അതൊന്നും ബാധിയ്ക്കുകയില്ലല്ലോ എന്നാണ്. നമ്മള് സുഖ സുഷുപ്തിയിലായിരുന്നു. ഭാരതത്തിന്റെ ഇതര ഗ്രാമാന്തരങ്ങളില് ചോരപ്പുഴയൊഴികിയപ്പോള് ചാനലുകളില് തത്സമയം അതൊക്കെയും കണ്ട് നാം സായൂജ്യമടയുകയായിരുന്നു.
പക്ഷേ ഇന്ന്.
ചാവുകള് നമ്മെയും തേടിയെത്തിയിരിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ പശുവിനെ കറക്കാന് പോകുന്നവന്, ഒടിച്ചു കെട്ടിയ ചായപ്പീടികയില് ചായ കച്ചോടം നടത്തി അന്നം തേടുന്നവന്, വീട്ടില് നിന്നും യാത്രയ്ക്കായി ഒരുങ്ങി ഇറങ്ങിയവന്, പഠിയ്ക്കാനായി വീടു വിട്ടിറങ്ങുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങള്, വീട്ടമ്മമാര്, സര്ക്കാര് ജീവനക്കാര്, ആരും എപ്പോഴും മരിച്ചു വീഴാം. അസംതൃപ്തരായ ചെറുപ്പക്കാരുടെ എണ്ണം നമ്മുടെ നാട്ടിലും കൂടുകയാണ്. അസംതൃപ്തര്ക്ക് പണവും പരിവാരവും ഒരുക്കാന് ദേശവിരുദ്ധ ശക്തികള് എണ്ണയിട്ട യന്ത്രം പോലെ പ്രവര്ത്തിയ്ക്കുന്നു. രാവെന്നോ പകലെന്നോ വ്യത്യസമില്ലാതെ ഗ്രാമാന്തരങ്ങള് തോറും കള്ളപ്പണവുമായി കയറിയിറങ്ങുന്നു. അത്താഴ പഷ്ണിക്കാരന് കള്ളപ്പണത്തിന്റെ മായികലോകത്തിലേയ്ക്ക് എത്തിപ്പെടാന് മനസ്സാക്ഷിയെ ഒരു നിമിഷം മറന്നാല് മതി എന്ന നിലയിലേയ്ക്ക് കാര്യങ്ങള് എത്തിയിരിയ്ക്കുന്നു.
എന്താണ് അസംഭവ്യം?
പുലര്ച്ചേ പിഞ്ചു കുഞ്ഞുങ്ങളേയും കൊണ്ട് സ്കൂളുകളിലേയ്ക്ക് പോകുന്ന സ്കൂള് ബസ്സുകള് ഒരു കത്തിമുനയുടെ മുന്നില് തട്ടിയെടുക്കപ്പെടാം.
റെയില് പാളങ്ങളില് പടക്കം പൊട്ടുന്ന ലാഘവത്തില് ബൊംബുകള് പൊട്ടാം.
നിന്നു തിരിയാനിടമില്ലാത്ത ചന്തകളിലും ബസ്റ്റേഷനുകളിലും പൊതുസ്ഥലങ്ങളിലും മറച്ചു വെയ്ക്കപ്പെട്ട ആര്.ഡി.എക്സ് എപ്പോള് വേണമെങ്കിലും ആയിരങ്ങളെ കൊന്നൊടുക്കാം.
പാലങ്ങള്ക്ക് ബോംബുവെയ്ക്കാന് ഒരുവന് ഒരുമ്പെട്ടാല് അവനത് ചെയ്യാന് എന്താണ് തടസ്സമാകുന്നത്?
സര്ക്കാര് കാര്യാലയങ്ങളോ കോടതികളോ കളക്ട്രേറ്റുകളോ എന്തിനു സെക്രട്ടറിയേറ്റുപോലും എപ്പോള് വേണമെങ്കിലും അക്രമിയ്ക്കപ്പെടാം.
ശുദ്ധജലവിതരണ ശൃംഗലകളില് വിഷം കലര്ത്തപ്പെടാം. എന്ത് സുരക്ഷയാണ് നമ്മുടെ ശുദ്ധജല വിതരണ സംവീധാനങ്ങള്ക്കുള്ളത്?
വൈദ്യുതി വിതരണ സംവീധാനം അട്ടിമറിയ്ക്കപ്പെടാം. വൈദ്യുതി ടവറുകള്ക്ക് ക്ഷതം വരുത്തുവാന് എന്തു ബുദ്ധിമുട്ടാണ് ഒരിമ്പിട്ടിറങ്ങുന്ന ഒരുവനുള്ളത്?
ആശുപത്രികള് അക്രമിയ്ക്കപ്പെടാം. ജീവനു കേഴുന്ന രോഗികള് പോലും ബന്ധിയാക്കപ്പെടാം.
പത്തു നാല്പതു ലക്ഷം ജീവനുകളെ വെള്ളത്തില് മുക്കികൊല്ലാന് മുല്ലപ്പെരിയാര് ലക്ഷ്യമാക്കപ്പെടാം. ആര്ക്കാണ് തടയാന് കഴിയുക? ഡാമുകളെ തകര്ത്ത് മടങ്ങുവാന് ഒരുമ്പെട്ടിറങ്ങുന്ന ആര്ക്കാണ് ലക്ഷ്യ പൂര്ത്തീകരണം അസ്സാധ്യമാകുന്നത്? നമ്മുടെ ഡാമുകള്ക്ക് എന്ത് സുരക്ഷിതത്വമാണുള്ളത്?
എന്താണ് അസംഭവ്യം?
ആയിരക്കണക്കിനു ചെറുപ്പക്കാര് ആയുധം എടുക്കണ്ട - മലയാള മണ്ണില് മരണം വിതയ്ക്കാന്. വിരലിലെണ്ണാവുന്നവര് വിധ്വംസകര്ക്ക് വിധേയരായാല് നിമിഷങ്ങള് അധികമാണ് ഭൂമിമലയാളം ശവപ്പറമ്പാകാന്.
തലച്ചോറില് വിധ്വംസനത്തിന്റെ വിഷബാധയേറ്റ അസംതൃപ്തരായ ചെറുപ്പക്കാര് നമ്മുടെ തെരുവുകളില് അശ്ശാന്തി വിതച്ചു തുടങ്ങിയിരിയ്ക്കുന്നത് നാമിന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു. മുഖ്യധാരാ രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടികള് കോര്പ്പറേറ്റുകളായി അധഃപതിയ്ക്കുമ്പോള് അശ്ശരണരുടെ എണ്ണം കൂടും. അപ്പോള് അവര് തങ്ങള്ക്ക് തണലാകുന്നവരുടെ ചൊല്പ്പടിയ്ക്കു തുള്ളാന് ബാധ്യസ്ഥരാകും.
വിപ്ലവ ബോധം സിരകളെ ബാധിച്ച ഒരു യുവ സമൂഹമാണ് നമ്മുടേത്. തിളയ്ക്കുന്ന ആ ചിന്തകളെ ഇന്ന് നേര് വഴിയ്ക്ക് നയിയ്ക്കാന് നമ്മുടെ മുഖ്യധാരാ രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടികള്ക്ക് കഴിയുന്നതേയില്ല. അധികാരം എന്ന ഒരൊറ്റ പൊതുമിനിമം പരിപാടിയില് എല്ലാ രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടികളും എത്തി നില്ക്കുന്നു. ഫലമോ? ആര്ക്കും ആയുധമെടുക്കാം എന്ന നിലയ്ക്ക് കാര്യങ്ങള് എത്തിയിരിയ്ക്കുന്നു.
പത്തിരുപത് ചെറുപ്പക്കാര് ആയുധമെടുക്കാന് തീരുമാനിച്ചാല്.... മരിച്ചു വീഴുന്നത് ആയിരങ്ങളാകാം. അത് ആരംഭിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു. നക്സലുകള്, ഗുണ്ടകള്, ഭീകരവാദികള്,സിമി, ജിഹാദികള്, അയ്യംങ്കാളി പട പേരെന്തു തന്നെയുമാകാം. അവര് എപ്പോഴും കടന്നു വരാം. നാം ചാവിനു കാത്തിരിയ്ക്കുക...കരുതിയിരുന്നിട്ടിനി കാര്യമൊന്നുമില്ല. മരണം ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്ടില് ചിറക് വിരിച്ച് കഴിഞ്ഞു. മസ്തിഷ്കത്തില് പുഴുക്കുത്തു വീണ യുവതയുടെ ഭ്രാന്തിനു വളം വെച്ചു കൊടുക്കുകയാണ് നമ്മുടെ ഭരണ കൂടം. അധികാരം എന്ന ഒറ്റ അജണ്ടയില് ജനതയെ മറക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടികള് നാടിനെ കൊലക്കളമാക്കിയിരിയ്ക്കുന്നു.
ഭീകരത നമ്മുടെ നാടിനും അന്യമല്ല. അല്ലെങ്കില് ഭീകരര്ക്ക് ആരും അന്യരല്ല. കൊല ചെയ്യപ്പെടാന് പാകത്തില് നിന്നു കൊടുക്കുക എന്നതാണ് നമ്മുടെ ധര്മ്മം. കശ്ശാപ്പുചെയ്യുക എന്ന അവരുടെ ധര്മ്മം അവര് തെല്ലിട വൈകാതെ ചെയ്തുകൊള്ളും. എപ്പോള് ചാവു വിതയ്ക്കണം എന്നതില് മാത്രമേ തീരുമാനമാകാനുള്ളു. അതവരുടെ തീരുമാനം. എപ്പോള് വേണമെങ്കിലും അതു സംഭവിയ്ക്കാം. അതിനെ മറികടക്കാന് നമ്മുടെ സര്ക്കാര് സംവീധാനങ്ങള്ക്ക് കഴിയില്ല. സംഭവ ശേഷം ജൂഡിഷ്യല് അന്വേഷണം നടത്തുക എന്ന സര്ക്കാര് കാര്യം മുറപോലെ നടക്കുമെന്നു മാത്രം.
വിധ്വംസകരുടെ വിരലില് കെട്ടിയ കളിപ്പാവകളായി നമ്മുടെ യുവത്വം അധഃപതിയ്ക്കാന് കാരണം പിടുപ്പുകെട്ട ഭരണകൂടങ്ങളാണ്. രാജനീതിയറിയാത്ത രാജാക്കന്മാര് രാജ്യം ഭരിയ്ക്കുമ്പോള് പ്രജകള്ക്ക് ചെയ്യാനുള്ളത് ചാവുകള്ക്ക് തലചായിച്ചു കൊടുക്കുക എന്നതുമാത്രമാണ്!
Subscribe to:
Posts (Atom)
